Παρακολουθώ την όλη κατάσταση στο σχολείο μου με τη γιορτή της 25ης μαρτίου από κοντά , μια και μετέχω σ' αυτήν, και έχω εξάγει αρκετά και μπόλικα συμπεράσματα , άσχετο που δε μιλάω και κάνω τον Κινέζο για να μη δυσαρεστήσω καθηγητές που συμπαθώ και με έχουν καλύψει-στηρίξει απείρως άφθονες φορές.
Θέλω να ξεκινήσω από την καπήλευση των επαναστατών και της επανάστασης από τους σύγχρονους εθνικόφρονες πατριώτες. Βρίσκουν ευκαιρία τώρα να διεισδύσουν στα ανοικτά κεφάλια των ανήλικων μαθητών , βασιζόμενοι στην επανάσταση και στις θυσίες του (απογόνου του Περικλή) Καραϊσκάκη και του (απογόνου του Μιλτιάδη) Κολοκοτρώνη, για να στηρίξουν τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες τους για ελληνική μακεδονία , κύπρο , θράκη , ήπειρο , ιόνια νησιά , αθήνα , πάτρα , θεσσαλονίκη κτλ.
Θέλω να συνεχίσω με την αίσθηση περί ενδοξου ρόλου της εκκλησίας. Εκτός του μύθου του κρυφού σχολειού , που σκόπιμα συντηρείται , υπάρχουν ένα σωρό άλλα μυθεύματα. Ο παλαιών πατρών Γερμανός ΔΕΝ εβλόγησε την επανάσταση παρά μόνο οταν είδε οτι πηγαινε να επιτύχει, δεν ήταν χαζός να ρισκάρει το κεφάλι του. Οι μόνοι παπάδες που βοήθησαν ήταν άσημοι πολεμιστές , που δεν κοκκορεύτηκαν ποτέ. Εξαίρεση αποτελεί ο παπαφλέσσας , που βέβαια στο τέλος την είδε λίγο κάπως , αλλά νταξ, το παρακάμπτουμε δαύτο.
Αναγαίο θεωρώ να αναφέρω και να υπενθυμίσω στους φασιστοειδείς ότι οι περισσότεροι αγωνιστές ΔΕΝ ήταν έλληνες. Το μεγαλύτερό τους ποσοστό ήταν Αρβανίτες (αλβανοί ) στην καταγωγή. Αυτό όμως δεν τους εμπόδισε να πολεμήσουν για την ελευθερία τους , ούτε να ενστερνιστούν μέρος του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και να πεθάνουν γι' αυτό.
Τέλος, αυτό πάει στους καθηγητές μου, δε μπορώ να καταλάβω τι σχέση έχει η Βεργίνα , η Κνωσσός , η Φαιστός , οι Δελφοί και άλλα τέτοια με την επανάσταση στο μωριά και τη ρούμελη. Θα το χαρακτήριζα ως epic fail σκηνικό για γορτή εθνικής επετείου, αλλά δε μίλησα για να μην προσβάλλω.
Στο θέμα των μαθητικών παρελάσεων , δε βλέπω πως αυτές αποτίουν φόρο τιμής στους αγωνιστές. Ίσα ίσα , που ο φασιστικός αυτός θεσμός (τον εισήγαγε ο μεταξάς και η ΕΟΝ του) καταπατά τις δημοκρατικές και τις ελεύθερες αξίες, ειδικά όταν γίνεται εξαναγκασμός μαθητών να μετάσχουν σε αυτές. Θα πρότεινα να περιοριζόμαστε στις επετείακές εορτές. Η πασαρέλα - παράτα σε βήμα και ο χαιρετισμός στον κάθε τυρόβλαχο δήμαρχο / επίσημο της κακιάς του ώρας ΔΕΝ είναι τρόπος να θυμηθούμε πώς κάποιοι άνθρωποι πολέμησαν και σκοτώθηκαν για να ελευθερωθούν.
Τρίτη 23 Μαρτίου 2010
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Γεγονότα και εξελίξεις.
Καιρός πέρασε από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ. Άλλαξαν τόσα πολλά, σε τόσο λίγο.
Βασικά τώρα που το σκέφτομαι , μαλακία έκανα που ξεκίνησα την ανάρτηση , ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν έχω τι να γράψω.
Οπότε θα τα πούμε όταν θα μπορέσω να γράψω χωρίς να κλαίω σα μπέμπης.
Μέχρι τότε , γεια σας. :)
Βασικά τώρα που το σκέφτομαι , μαλακία έκανα που ξεκίνησα την ανάρτηση , ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν έχω τι να γράψω.
Οπότε θα τα πούμε όταν θα μπορέσω να γράψω χωρίς να κλαίω σα μπέμπης.
Μέχρι τότε , γεια σας. :)
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Μαλάκες φάτε ξύλο να γουστάρωμε.
Καλή χρονια και λοιπά. Ποτέ δεν ήμουν των ευχών , τώρα θα γίνω; Όλοι εύχονται , κοιτώ σα χάνος εγώ. Καιρό έχω να γράψω , μάλλον δεν είχα και κάτι το ιδιαίτερο να πω. Περάσανε οι διακοπές και μπλα μπλα. Εγώ και πάλι δεν κατάλαβα τίποτα. Γενικά δεν καταλαβαίνω τίποτα. Νοιώθω τα πάντα να περνάνε από γύρω και να μη με αγγίζει τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα.
Εν πάσει περιπτώσει.
Βαριέμαι αφόρητα , δεν αντέχω άλλο αυτή τη ρουτίνα. Σα να είναι όλα προδιαγεγγραμμένα , προκαθορισμένα. Θέλω να ξεφύγω ανάθεμα πια. Αυτές οι διακοπές μάλλον πιο πολύ με κούρασαν παρά με ξεκούρασαν. Επέστρεψα στο σχολείο ακόμα πιο βαρεμένος. Τόσο βαρεμένος που δεν την παλεύω. Ευτυχώς κάνουμε καμιά μαλακία στην τάξη , περνάει λίγο η ώρα, γελάμε λιγάκι , γιατί αν ήταν να προσέχω τα μαθήματα χέσε μέσα. Παλιά είχα την αίσθηση αυτή της υποχρέωσης , εδώ και περιπου εναμιση χρόνο μου έχει φύγει. Δε ντρέπομαι πια που είμαι αδιάβαστος σε καθημερινή βάση. Στην καλύτερη να κοιτάξω κανε αρχαίο , κανε μαθηματικο μη μεινω πισω εντελως.
Αναγκάζομαι να πηγαίνω στα αγγλικά , έχοντας τους μεγαλύτερους βαθμούς στην τάξη μου χωρίς να ανοίγω καν βιβλίο. Δεν πέφτω ποτέ κάτω από 80% και το lower το θεωρώ (και ειναι) σχεδόν δεδομένο. Τι να κάνω όμως , δεν το λέω στους δικούς μου , δε θα με πάρουν στα σοβαρά. Άντε να καταλάβουν ότι μπορώ άνετα να κάνω συζήτηση περί ιστορίας, ίσως πολιτικής και να ταπώσω Βρετανό , άντε να τους πείσω πως όταν βαριέμαι την ελληνική τιβι βάζω CNN και βλέπω στο μικρό σαραβαλάκι τηλεόραση του δωματίου μου , πιάνοντας ακόμα και τον πιο κρυμμένο όρο.
Έχω βαρεθεί σχεδόν τα πάντα , μόνο οι άνθρωποι με ευχαριστούν πια και το γράψιμο. Έχω πια βαρεθεί οτιδήποτε ψηφιακό ή χάρτινο.
Βαριέμαι σπίτι μου, γενικά βαριέμαι. Όλο τα ίδια και τα ίδια , ακόμα και τις εποχές που υπάρχουν για να σπάνε τη μονοτονία , κι αυτές ίδιες η μια με την άλλη έχουν καταντήσει.
Θα το αλλάξω αυτό το τελευταίο , δε θα μου βγει σε καλό.
Με προβληματίζει η συμπεριφορά της , προαισθάνομαι πως μπόλικα πράματα θα αλλάξουν άρδην, δε με νοιάζει αυτό, καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται. Λυπάμαι μονάχα που δε με κατανοεί κανείς.
Και μέσα σε όλα αυτά έχεις και τους δικούς σου με τη λογική του αποφασίζομεν και διατάζομεν , που δεν κάθονται να σε ακούσουν και να σε καταλάβουν ποτέ (εμμονές , ξεροκεφαλιές και ελιτισμοί της κακιάς ώρας) , παρά αναλώνονται σε υπερπροστατευτικότητες βαφτισμένες "ιδεολογία" (του μακάκα)
που απλά βασίζονται σε ηλίθια στερεότυπα περασμένων δεκαετιών , σε φασιστικές αρλουμπίτσες που κάλλιστα θα έλεγε και ένας οποιοσδήποτε προπαππος μου.
(ο οποίος βέβαια θα 'χε και το ελαφρυντικό ότι πολέμησε σε μια πίνδο και μια κρήτη, σε αντίθεση με τα εγγόνια του που απλά βολεύτηκαν και θρονιάστηκαν και μετά το παίζουν ιστορία)
Και εν μέσω αυτής της καταιγίδας που γοργά έρχεται, έρχονται και τα διαγωνίσματα του δευτέρου τριμήνου. ΑΡΧΙΔΙΑ. Λεπτό δε θα διαβάσω , στα διαλα πια.
Κάτι τελευταίο.
Κατάλαβα πως αλλάζω με γοργούς ρυθμούς , από την αρχή του Δεκέμβρη και μετά. Από μέρα σε μέρα νοιώθω να γερνώ , να αλλάζω, πιάνω τον εαυτό μου να κάνει σκέψεις με απίστευτα μεγαλίστικη λογική , λογική την οποία δεν είχα καν φανταστεί ότι μπορούσα να υιοθετήσω.
Δε μου αρέσει αυτό , το υπομένω ωστόσο. Δεν ξέρω αν οι γύρω μου θα το υπομείνουν όμως. Και δεν αφορά τους γονείς μου αυτή η πρόταση.
Μπριζόλα ;
Εν πάσει περιπτώσει.
Βαριέμαι αφόρητα , δεν αντέχω άλλο αυτή τη ρουτίνα. Σα να είναι όλα προδιαγεγγραμμένα , προκαθορισμένα. Θέλω να ξεφύγω ανάθεμα πια. Αυτές οι διακοπές μάλλον πιο πολύ με κούρασαν παρά με ξεκούρασαν. Επέστρεψα στο σχολείο ακόμα πιο βαρεμένος. Τόσο βαρεμένος που δεν την παλεύω. Ευτυχώς κάνουμε καμιά μαλακία στην τάξη , περνάει λίγο η ώρα, γελάμε λιγάκι , γιατί αν ήταν να προσέχω τα μαθήματα χέσε μέσα. Παλιά είχα την αίσθηση αυτή της υποχρέωσης , εδώ και περιπου εναμιση χρόνο μου έχει φύγει. Δε ντρέπομαι πια που είμαι αδιάβαστος σε καθημερινή βάση. Στην καλύτερη να κοιτάξω κανε αρχαίο , κανε μαθηματικο μη μεινω πισω εντελως.
Αναγκάζομαι να πηγαίνω στα αγγλικά , έχοντας τους μεγαλύτερους βαθμούς στην τάξη μου χωρίς να ανοίγω καν βιβλίο. Δεν πέφτω ποτέ κάτω από 80% και το lower το θεωρώ (και ειναι) σχεδόν δεδομένο. Τι να κάνω όμως , δεν το λέω στους δικούς μου , δε θα με πάρουν στα σοβαρά. Άντε να καταλάβουν ότι μπορώ άνετα να κάνω συζήτηση περί ιστορίας, ίσως πολιτικής και να ταπώσω Βρετανό , άντε να τους πείσω πως όταν βαριέμαι την ελληνική τιβι βάζω CNN και βλέπω στο μικρό σαραβαλάκι τηλεόραση του δωματίου μου , πιάνοντας ακόμα και τον πιο κρυμμένο όρο.
Έχω βαρεθεί σχεδόν τα πάντα , μόνο οι άνθρωποι με ευχαριστούν πια και το γράψιμο. Έχω πια βαρεθεί οτιδήποτε ψηφιακό ή χάρτινο.
Βαριέμαι σπίτι μου, γενικά βαριέμαι. Όλο τα ίδια και τα ίδια , ακόμα και τις εποχές που υπάρχουν για να σπάνε τη μονοτονία , κι αυτές ίδιες η μια με την άλλη έχουν καταντήσει.
Θα το αλλάξω αυτό το τελευταίο , δε θα μου βγει σε καλό.
Με προβληματίζει η συμπεριφορά της , προαισθάνομαι πως μπόλικα πράματα θα αλλάξουν άρδην, δε με νοιάζει αυτό, καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται. Λυπάμαι μονάχα που δε με κατανοεί κανείς.
Και μέσα σε όλα αυτά έχεις και τους δικούς σου με τη λογική του αποφασίζομεν και διατάζομεν , που δεν κάθονται να σε ακούσουν και να σε καταλάβουν ποτέ (εμμονές , ξεροκεφαλιές και ελιτισμοί της κακιάς ώρας) , παρά αναλώνονται σε υπερπροστατευτικότητες βαφτισμένες "ιδεολογία" (του μακάκα)
που απλά βασίζονται σε ηλίθια στερεότυπα περασμένων δεκαετιών , σε φασιστικές αρλουμπίτσες που κάλλιστα θα έλεγε και ένας οποιοσδήποτε προπαππος μου.
(ο οποίος βέβαια θα 'χε και το ελαφρυντικό ότι πολέμησε σε μια πίνδο και μια κρήτη, σε αντίθεση με τα εγγόνια του που απλά βολεύτηκαν και θρονιάστηκαν και μετά το παίζουν ιστορία)
Και εν μέσω αυτής της καταιγίδας που γοργά έρχεται, έρχονται και τα διαγωνίσματα του δευτέρου τριμήνου. ΑΡΧΙΔΙΑ. Λεπτό δε θα διαβάσω , στα διαλα πια.
Κάτι τελευταίο.
Κατάλαβα πως αλλάζω με γοργούς ρυθμούς , από την αρχή του Δεκέμβρη και μετά. Από μέρα σε μέρα νοιώθω να γερνώ , να αλλάζω, πιάνω τον εαυτό μου να κάνει σκέψεις με απίστευτα μεγαλίστικη λογική , λογική την οποία δεν είχα καν φανταστεί ότι μπορούσα να υιοθετήσω.
Δε μου αρέσει αυτό , το υπομένω ωστόσο. Δεν ξέρω αν οι γύρω μου θα το υπομείνουν όμως. Και δεν αφορά τους γονείς μου αυτή η πρόταση.
Μπριζόλα ;
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Γιορτές.
Χαλαρότητα και ξάπλα , πλάκα έχει. Σα μια συνεχιζόμενη Κυριακή , γλυκειά διάρκεια. Μετά πάλι στα ίδια , προσευχόμενοι να περάσουν γρήγορα οι μέρες , να έρθει η επόμενη αργία , να φεύγει η ζωή· ετσι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Την ίδια στιγμή που άλλοι συνάνθρωποί μας παρακαλούν και προσεύχονται για ένα λεπτό ζωής περισσότερο.
Τι παράξενοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι.
Τι παράξενοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι.
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
Χριστούγεννα.
Χριστούγεννα , πνεύμα χριστουγέννων , αη βασίλης , οικογένεια χαρούμενη , τα δώρα μας και η μακακία που μας δέρνει αναλλοίωτη.
Και εξηγώ , πιασμένος από αυτή τη διαφήμιση.
1) Τα χριστούγεννα από τι τα καταλαβαίνουμε; Από τα φώτα. Από τίποτα άλλο.
2) Μόλις μαθαίνουμε ότι ερχονται χριστούγεννα , τι κανουμε ; Πετάμε τη βαριοπούλα και δίνουμε δώρα.
3) Όταν χιονίζει , σε αυτό το ουτοπικό σκηνικό χαράς που σκόπιμα δημιουργείται , τι κάνει η χαρούμενη κοπέλα με το σκούφο (και πάλι trademark) ; Πάει , παίρνει μια κοκα κόλα , την κοιτάει σα να μην έχει ξαναδει ποτε κατι τετοιο στη ζωη της και την πίνει μονορούφι.
4) Οι πιλότοι μόλις μαθαίνουν οτι ερχονται χριστούγεννα , πετούνε δώρα με αλεξίπτωτα. Ω ναι. Δώρα.
Συνοψίζοντας , καταλαβαίνουμε ότι έρχονται χριστούγεννα , βλέποντας ένα μάτσο φώτα , αμέσως τρέχουμε να αγοράσουμε δώρα , και μετά χαιρόμαστε. Χαιρόμαστε γιατί έτσι έχει προγραμματιστεί. Έτσι πρέπει να γίνεται. Προγραμματισμένη χαρά , κατανάλωση , και έπειτα πίσω στην παραγωγή, όπως πριν. Και το αποδεχόμαστε όλοι , σιωπηρά.
Ένα σύστημα έχει στηθεί πίσω από όλο αυτό το δωρομάνι / γιορτομάνι , ένα σύστημα για να τα κονομάνε ακόμα κι όταν οι παραγωγοί (εργαζόμενοι) κάθονται να ξεκουραστούν για να έχουν ξανα δυνάμεις να παράγουν. Με λίγα λόγια , ένας καλός τρόπος για να ξεκουράσεις τους παραγωγούς ώστε μετά να αποδίδουν καλύτερα , τρώγοντας παράλληλα τα λεφτά τους χωρίς να έχεις καμία απώλεια.
Ωραία. Και κάτι άλλο τώρα.
Ο άη βασίλης (ο ευτραφής κύριος με τα κόκκινα , τα γυαλάκια και τη γλυκειά φατσούλα, που ζει στο ροβανιέμι με τους ταράνδους και τα ξωτικά του) ουδεμία σχέση έχει με τον Άγιο Βασίλειο. Στην πραγματικότητα είναι ο Αγιος Νικόλαος των ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ( ή αλλιώς santa)
που έχει και πάλι διαμορφωθεί κατάλληλα κατά τα κερδοσκοπικά πρότυπα των πολυεθνικών και του κεφάλαιου.
Ο πραγματικός Αγιος Βασίλης , που σύμφωνα με την παράδοση δίνει μικρα συμβολικα δωράκια στα παιδιά την Πρωτοχρονιά και ΟΧΙ τα Χριστούγεννα που δίνει τις δωράκλες του ο santa , κατοικεί στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας , είναι ασκητικός , λιτός , λεπτός και με αυστηρή εμφάνιση.
Αλλά σωστά. Αυτό δεν ταιριάζει με το δυτικό πρώτυπο που εμπνέει για κατανάλωση. Οπότε απορρίπτεται.
Μαύρο φίδι που σας έφαγε ρε.
Μπριζόλα.
Και εξηγώ , πιασμένος από αυτή τη διαφήμιση.
1) Τα χριστούγεννα από τι τα καταλαβαίνουμε; Από τα φώτα. Από τίποτα άλλο.
2) Μόλις μαθαίνουμε ότι ερχονται χριστούγεννα , τι κανουμε ; Πετάμε τη βαριοπούλα και δίνουμε δώρα.
3) Όταν χιονίζει , σε αυτό το ουτοπικό σκηνικό χαράς που σκόπιμα δημιουργείται , τι κάνει η χαρούμενη κοπέλα με το σκούφο (και πάλι trademark) ; Πάει , παίρνει μια κοκα κόλα , την κοιτάει σα να μην έχει ξαναδει ποτε κατι τετοιο στη ζωη της και την πίνει μονορούφι.
4) Οι πιλότοι μόλις μαθαίνουν οτι ερχονται χριστούγεννα , πετούνε δώρα με αλεξίπτωτα. Ω ναι. Δώρα.
Συνοψίζοντας , καταλαβαίνουμε ότι έρχονται χριστούγεννα , βλέποντας ένα μάτσο φώτα , αμέσως τρέχουμε να αγοράσουμε δώρα , και μετά χαιρόμαστε. Χαιρόμαστε γιατί έτσι έχει προγραμματιστεί. Έτσι πρέπει να γίνεται. Προγραμματισμένη χαρά , κατανάλωση , και έπειτα πίσω στην παραγωγή, όπως πριν. Και το αποδεχόμαστε όλοι , σιωπηρά.
Ένα σύστημα έχει στηθεί πίσω από όλο αυτό το δωρομάνι / γιορτομάνι , ένα σύστημα για να τα κονομάνε ακόμα κι όταν οι παραγωγοί (εργαζόμενοι) κάθονται να ξεκουραστούν για να έχουν ξανα δυνάμεις να παράγουν. Με λίγα λόγια , ένας καλός τρόπος για να ξεκουράσεις τους παραγωγούς ώστε μετά να αποδίδουν καλύτερα , τρώγοντας παράλληλα τα λεφτά τους χωρίς να έχεις καμία απώλεια.
Ωραία. Και κάτι άλλο τώρα.
Ο άη βασίλης (ο ευτραφής κύριος με τα κόκκινα , τα γυαλάκια και τη γλυκειά φατσούλα, που ζει στο ροβανιέμι με τους ταράνδους και τα ξωτικά του) ουδεμία σχέση έχει με τον Άγιο Βασίλειο. Στην πραγματικότητα είναι ο Αγιος Νικόλαος των ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ( ή αλλιώς santa)
που έχει και πάλι διαμορφωθεί κατάλληλα κατά τα κερδοσκοπικά πρότυπα των πολυεθνικών και του κεφάλαιου.
Ο πραγματικός Αγιος Βασίλης , που σύμφωνα με την παράδοση δίνει μικρα συμβολικα δωράκια στα παιδιά την Πρωτοχρονιά και ΟΧΙ τα Χριστούγεννα που δίνει τις δωράκλες του ο santa , κατοικεί στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας , είναι ασκητικός , λιτός , λεπτός και με αυστηρή εμφάνιση.
Αλλά σωστά. Αυτό δεν ταιριάζει με το δυτικό πρώτυπο που εμπνέει για κατανάλωση. Οπότε απορρίπτεται.
Μαύρο φίδι που σας έφαγε ρε.
Μπριζόλα.
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
Περήφανος για τη χώρα μου ; Ναι λολ.
Δε ζηλεύουν την Ελλάδα οι ξένοι. Αντιθέτως, μάλλον την αποφεύγουν. Και προσωπικά αισθάνομαι ντροπή για τη χώρα μου, ειδικά τα τελευταία 2-3 χρόνια. Έχουμε γίνει γελοίοι. Και προαπντώς, δεν ξερω για σας, εμένα πάντως δε με κάνει περήφανο , ούτε το ξεπούλημα της χώρας μας , ούτε οι κυβερνήσεις μας. Πιο πρόσφατη απόδειξη γι' αυτό; Και οι δυο τελευταιοι πρωθυπουργοί κάνουν το σκυλάκι των Βρυξελλών. Δε χαράζουν δική τους πορεία. Ακούν τι τους λέει ο αρχηγούλης αλμούνια , λακορούνια δεν ξερω τι και το ακολουθούν. Ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται με περισσότερη ελληνική φτώχεια.
Εξωτερική πολιτική έχουμε; Έχουμε διπλωματία ώστε να προσελκύσουμε συμμάχους; Δε βλέπω κάτι τέτοιο, αντιθέτως βλέπω μια εχθρικότητα προς όλους μας τους γείτονες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μακεδονική Δημοκρατία στο βορρά. Την είχαμε μαριονέτα μας, όλα ελεγχόταν από Έλληνες, μια μαγκια να μας κανανε και την επόμενη είχαν 60% ανεργία. Το εκμεταλλευτήκαμε; ΌΧΙ. Κάναμε σαν τα δωδεκάχρονα που παλιμπαιδίζουν κι αντί να αστράψουν μια στο μπέμπη που τους ενοχλεί να το βουλώσει, κάθονται και τον συνορίζονται. Εγώ βλέπω πάντως την τουρκία που ανεκαθεν ειχε εχθρες με βουλγαριες , μακεδονιες κι αλβανίες , να τις προσεγγίζει, βλέποντας το ελλαδιστάν να κυβερνάται από ζωντόβολα νεοέλληνες που είναι κλεισμένοι στο προγονόπληκτο καβούκι τους.
Ισότητα κοινωνική βλέπετε καμία; Εγώ βλέπω μια πλουτοκρατία των λίγων να κυβερνά τους πολλούς, χωρίς καμία αξιοκρατία. Βλέπω βιομήχανους , μεγαλοεπιχειρηματίες και λοιπούς να τρώγονται για το ποιος θα μασήσει πρώτος , ποιος θα έχει τους πιο πολλούς ημετέρους στην κυβέρνηση κοκ.
Παιδεία, βλέπετε κάτι; Μόνο ένα σχολείο καταπιεστικό, βάναυσο, μουντό και βαρετό βλέπω εγώ, με μια ομάδα χούλιγκανς να κλείνει πανεπιστήμια με το έτσι θελω.
Αθλητισμό; Και πάλι τίποτα. Αν εξαιρέσουμε τις δυο εθνικές , μπάσκετ και ποδοσφαίρου , τα εγχώρια (ειδικά στο ποδόσφαιρο) είναι για πέταμα. Βάρβαρα, νεοελληνικά , ηλίθια και φανφαρόνικα.
Και τώρα, έχουμε μια κρίση που μας μαστίζει , κι αντί να βρούμε λύσεις, κόβουμε το δώρο του εργαζόμενου στο δήμο, αλλά τον άλλον που δεν ξερει τι έχει, αφορολόγητο τον αφήνουμε. Πώς περιμένουν προκοπή έτσι;
Ο μόνος τομέας στον οποίο δίδεται προσοχή είναι η άμυνα κατά των κακών τούρκων , κακων αλβανων, κακων "σκοπιανων" , κακών βουλγάρων και δεν ξέρω τι αλλο. Λες και είναι πιθανό να αλλάξουν σύνορα εν ετει 2010, ή έστω να γίνει πόλεμος.
Κοινώς, έχω σιχαθεί την όλη κατάσταση. Παραμένει όνειρό μου , ίσως άπιαστο, να κυβερνήσω κάποτε αυτόν τον τόπο, αδιάφθορος και ανυπάκουος στα λόμπυ, τους τραπεζίτες και τα κεφάλαια. Η αν δεν είμαι εγώ , να είναι κάποιος άλλος , κάποιος που θα πετάξει έξω αυτό το μαύρο κι άραχνο μέλλον που πλησιάζει γοργά.
Μπριζόλα.
Εξωτερική πολιτική έχουμε; Έχουμε διπλωματία ώστε να προσελκύσουμε συμμάχους; Δε βλέπω κάτι τέτοιο, αντιθέτως βλέπω μια εχθρικότητα προς όλους μας τους γείτονες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μακεδονική Δημοκρατία στο βορρά. Την είχαμε μαριονέτα μας, όλα ελεγχόταν από Έλληνες, μια μαγκια να μας κανανε και την επόμενη είχαν 60% ανεργία. Το εκμεταλλευτήκαμε; ΌΧΙ. Κάναμε σαν τα δωδεκάχρονα που παλιμπαιδίζουν κι αντί να αστράψουν μια στο μπέμπη που τους ενοχλεί να το βουλώσει, κάθονται και τον συνορίζονται. Εγώ βλέπω πάντως την τουρκία που ανεκαθεν ειχε εχθρες με βουλγαριες , μακεδονιες κι αλβανίες , να τις προσεγγίζει, βλέποντας το ελλαδιστάν να κυβερνάται από ζωντόβολα νεοέλληνες που είναι κλεισμένοι στο προγονόπληκτο καβούκι τους.
Ισότητα κοινωνική βλέπετε καμία; Εγώ βλέπω μια πλουτοκρατία των λίγων να κυβερνά τους πολλούς, χωρίς καμία αξιοκρατία. Βλέπω βιομήχανους , μεγαλοεπιχειρηματίες και λοιπούς να τρώγονται για το ποιος θα μασήσει πρώτος , ποιος θα έχει τους πιο πολλούς ημετέρους στην κυβέρνηση κοκ.
Παιδεία, βλέπετε κάτι; Μόνο ένα σχολείο καταπιεστικό, βάναυσο, μουντό και βαρετό βλέπω εγώ, με μια ομάδα χούλιγκανς να κλείνει πανεπιστήμια με το έτσι θελω.
Αθλητισμό; Και πάλι τίποτα. Αν εξαιρέσουμε τις δυο εθνικές , μπάσκετ και ποδοσφαίρου , τα εγχώρια (ειδικά στο ποδόσφαιρο) είναι για πέταμα. Βάρβαρα, νεοελληνικά , ηλίθια και φανφαρόνικα.
Και τώρα, έχουμε μια κρίση που μας μαστίζει , κι αντί να βρούμε λύσεις, κόβουμε το δώρο του εργαζόμενου στο δήμο, αλλά τον άλλον που δεν ξερει τι έχει, αφορολόγητο τον αφήνουμε. Πώς περιμένουν προκοπή έτσι;
Ο μόνος τομέας στον οποίο δίδεται προσοχή είναι η άμυνα κατά των κακών τούρκων , κακων αλβανων, κακων "σκοπιανων" , κακών βουλγάρων και δεν ξέρω τι αλλο. Λες και είναι πιθανό να αλλάξουν σύνορα εν ετει 2010, ή έστω να γίνει πόλεμος.
Κοινώς, έχω σιχαθεί την όλη κατάσταση. Παραμένει όνειρό μου , ίσως άπιαστο, να κυβερνήσω κάποτε αυτόν τον τόπο, αδιάφθορος και ανυπάκουος στα λόμπυ, τους τραπεζίτες και τα κεφάλαια. Η αν δεν είμαι εγώ , να είναι κάποιος άλλος , κάποιος που θα πετάξει έξω αυτό το μαύρο κι άραχνο μέλλον που πλησιάζει γοργά.
Μπριζόλα.
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
Λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια.
Σχολείο κλειστό, κατά πάσα πιθανότητα από γριπώδεις συνδρομές και όχι από την περιβόητη ιωσουλα Η1Ν1. Ξύσιμο συνεχές , και άλλες 7*5 = 35 ώρες χαμένες. Σκωτόνουμε την ώρα μας. Μια ταινία από δω, ένα παιχνίδι από κει , ενα βιβλίο στ' αριστερά , ένα psp στα δεξιά. Καμιά βόλτα , καμια συναντηση, κανε τετοιου ειδους μερακλωμα. Ωραιό αυτό. Περνά ευχάριστα η ώρα. Και αυτή η αίσθηση του "μια βδομαδα αραλικι, 3 μερες μαθημα και μετα αλλες 2 αραλίκι" είναι απερίγραπτη. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα, νοιώθεις άλλος άνθρωπος , χωρίς άγχη και υστερίες.
Έχω την υγειά μου, έχω τη Μαρία , είμαι κι αραχτός.
Έχουμε κριτήριο ισότητας με την ευτυχία εδώ.
Άρα μπριζολοποιός= ευτυχισμένος.
Α ρε γουσγο , κάτι μας έμαθες κι εσύ.
Mεράκλωσα
Μπριζόλα.
Έχω την υγειά μου, έχω τη Μαρία , είμαι κι αραχτός.
Έχουμε κριτήριο ισότητας με την ευτυχία εδώ.
Άρα μπριζολοποιός= ευτυχισμένος.
Α ρε γουσγο , κάτι μας έμαθες κι εσύ.
Mεράκλωσα
Μπριζόλα.
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Aποτελέσματα.
Τα αποτελέσματα από τον πρώτο μήνα λειτουργίας της Μπριζόλας είναι θετικότατα.
Έχω τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας η οποία έκλεισε, και θέλω να ευχαριστήσω τους 71 που ψήφισαν πρωτού αναρτήσω τα ποσοστά.
Έχουμε και λέμε:
Στην ερώτηση "Πώς σας φαίνεται η Μπριζόλα" οι απαντήσεις ήταν οι εξής:
Γαμάτη, Μεράκλωσα (36 ψήφοι , 50% )
Καλή φάση (13 ψήφοι, 18% )
Μέτρια (4 ψήφοι, 5% )
Κολοκύθια τούμπανα (18 ψήφοι, 25% )
Με άλλα λόγια:
Οι μισοί από αυτούς που ψήφισαν, βρήκαν εξαιρετικό το blog.
1 στους 4 το βρήκε χάλια.
7 στους 10 έχουν θετική άποψη
Το ποσοστό του μέτρια είναι χαμηλό, πράγμα που σημαίνει ότι οι αναγνώστες είτε συμμερίζονται τις απόψεις μου ( αυτό κάνει το μεγαλύτερο ποσοστό, το 70% περίπου) είτε όχι ( 30%).
Δηλαδή έχω φανατικούς αναγνώστες και φανατικούς επικριτές.
Ωραία.
Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη, η μπριζόλα πέρασε την πρώτη φάση λειτουργίας της επιτυχώς και η συνέχειά της κρίνεται αναγκαία.
Αναρτάται καινούρια δημοσκόπηση και σύντομα νέες αναρτήσεις.
Μείνετε συντονισμένοι
Ευχαριστημένη Μπριζόλα.
Έχω τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας η οποία έκλεισε, και θέλω να ευχαριστήσω τους 71 που ψήφισαν πρωτού αναρτήσω τα ποσοστά.
Έχουμε και λέμε:
Στην ερώτηση "Πώς σας φαίνεται η Μπριζόλα" οι απαντήσεις ήταν οι εξής:
Γαμάτη, Μεράκλωσα (36 ψήφοι , 50% )
Καλή φάση (13 ψήφοι, 18% )
Μέτρια (4 ψήφοι, 5% )
Κολοκύθια τούμπανα (18 ψήφοι, 25% )
Με άλλα λόγια:
Οι μισοί από αυτούς που ψήφισαν, βρήκαν εξαιρετικό το blog.
1 στους 4 το βρήκε χάλια.
7 στους 10 έχουν θετική άποψη
Το ποσοστό του μέτρια είναι χαμηλό, πράγμα που σημαίνει ότι οι αναγνώστες είτε συμμερίζονται τις απόψεις μου ( αυτό κάνει το μεγαλύτερο ποσοστό, το 70% περίπου) είτε όχι ( 30%).
Δηλαδή έχω φανατικούς αναγνώστες και φανατικούς επικριτές.
Ωραία.
Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη, η μπριζόλα πέρασε την πρώτη φάση λειτουργίας της επιτυχώς και η συνέχειά της κρίνεται αναγκαία.
Αναρτάται καινούρια δημοσκόπηση και σύντομα νέες αναρτήσεις.
Μείνετε συντονισμένοι
Ευχαριστημένη Μπριζόλα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)