Χαρω τηνε για παιδεία!

Ας βαθμολογήσουμε όλοι μαζί , σε μια ευχάριστη και δημιουργική ατμόσφαιρα ενα πρόλογο σχολικού εγχειριδίου που διδάσκεται ΚΑΙ φέτος!!!!
Πάμε όλοι μαζί!


Η κλίμακα έχει άριστα το 10.

(στο γυμνάσιο) Χάρηκες το πανσοφο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου, όπως αυτό ξεδιπλώθηκε, διαδοχικά, εξελίχθηκε και κορυφώθηκε στον ερχομό του Ιησού Χριστου...... (χμμμ, δεν τα πήγε τόσο καλά εδώ ο συγγραφέας. Επιεικές 3)

Γνωρισαμε τον τριαδικό Θεό, γίναμε παιδιά του και κληρονόμοι του. Η ευτυχία μας θα είναι αιώνια. (εδώ κάτι κατάφερες Άγιε Πατέρα, τώρα ο νεαρός είναι ευτυχισμένος που γνώρισε ό,τι γνώρισε στην εποικοδομητικότατη ώρα των θρησκευτικών στο γυμνάσιο. Έφτασες τη βάση! 5)

Προνόμιό μας ακόμη, είναι που είμαστε μέλη της Εκκλησίας του Χριστού. (σωστός ο παπάς, για φαντάσου να γεννιόμασταν τίποτα εκτρώματα βουδιστές και κακοί βάρβαροι ισλαμιστές. Εύγε παπά! 6)

Όλοι μας αναζητάμε κάτι έξω από την πεζότητα και καθημαερινότητα , ενα χωρο και στιγμες ανατασης , θεασης και ζωης μιας αλλης πραγματικότητας. Είναι αυτά ακριβώς που προσφέρει η Εκκλησία. (βέβαια, αν δεν ηταν η εκκλησία όλοι θα ήμασταν καταθλιμμένα emo έτοιμα να κόψουν φλέβες λόγω απουσίας ποικιλίας από τη ζωή τους. Παπά μου, βελτιώνεσαι. Τσίμπα ένα 8!)

Θα δούμε πως η πιστη και η λατρεια της εκκλησιας ειναι ενα ανεκτίμητο εφόδιο για τη ζωή μας. (εδώ παπά μας τα χάλασες, δεν έβαλες αρκετή σάλτσα. 7 και πολύ σου είναι)

Θα δούμε πως το νόημα και η χαρά της ζωής μας βρίσκεται στην εκκλησία. (Εδώ γαμάτε μου παπά έσκισες πέταλα. Ο άνθρωπος γεννιέται για να εκκλησιάζεται, είσαι σωστός και παίρνεις το 10 μου! )



Πώς με λένε ;
Δε σας αφορά.

Είμαι κριτής βιβλίου θρησκευτικών πάντως, θα δείτε το όνομά μου αν ανοίξετε το βιβλίο θρησκευτικών της Α' λυκείου στη σελίδα 4. Είμαι μέλος της αμερόληπτης επιτροπής , που απαρτίζεται(αποκλειστικά) από επίσης αμερόληπτους θεολόγους. Δουλειά μου είναι να φιλτράρω τη μη προπαγάνδα και να βαθμολογώ την υπάρχουσα.

Ο λόγος;

Δε δύναται σε μια (κατ' όνομα) δημοκρατική δυτική κι ελεύθερη χώρα να υπάρχει κάτοικος που να μην γνωρίζει την καλύτερη και μονη αληθινη θρησκεια του κόσμου. Τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. (φυσικά όχι τον τιποτένιο καθολικό, αυτοί ειναι άπιστοι και ψεύτες) Από την τρίτη δημοτικού οι μαθητές πρέπει να ακούν την αλήθεια.

Απώτερος σκοπός;

Μια ορθόδοξη χριστιανική οικουμένη που θα ακούει τις προσταγες του ηγέτη και θα κάνει τα πάντα για τα πιστεύω της. Προς θεού, μην ακούσω κανέναν να λέει για θρησκείες και όπια των λαών όπως ένας ομοφυλόφιλος αιρετικός διαβολικός μοχθηρός τιποτένιος αντίχρηστος ξεπουλημενος στο βελζεβουλ βρωμιαρης γερμανός έλεγε κάποτε.



Πατρίς θρησκεία οικογένεια!

Το τέλος της αρχής.

Καταρχάς χαιρετώ. Έχω να γράψω αρκετό καιρό στο μπλογκ αυτό, λόγω διακοπών αλλά και έλλειψης ερεθισμάτων. Οι διακοπές κύλησαν όμορφα , χαλαρά , ευχάριστα. Μπορώ να πω έπειτα από 1-2 χρόνια οτι πέρασα πραγματικά ωραία. Ηταν άλλωστε μια διακοπή που αναζητούσα γενικότερα.

Η τρίτη γυμνασίου πέρασε πολύ εύκολα και χαλαρά, θα μπορούσα να πω οτι θα την ξαναέκανα ευχαρίστως. Ύστερα όμως σκέφτομαι οτι, εντάξει βρε παιδί μου, καλή η τεμπελιά, αλλά... δεν ξέρω. Θέλω να κάνω κάτι σ' αυτή τη ρημάδα τη ζωή. Και βέβαια, το να αράζω 24/7 δεν ειναι αυτό που θα με οδηγήσει στο στόχο μου. Θα μου πείτε κι εσείς, με το δίκιο σας, "τι νομίζεις ρε μαλάκα, οτι πέρασες κάπου και εξασφαλίστηκες;". Σε αυτό υπάρχουν 2 απαντήσεις που μπορούν να θεωρηθούν σωστές και μια που μπορεί να θεωρηθεί ηλίθια. Η ηλίθια είναι το "ναι". Οι αλλες , πιο αποδεκτές, είναι το "όχι" , και η προέκτασή του σε "όχι, αλλά το να πετύχω κάποιο στόχο είναι ευχάριστο οσο τιποτα, καρποφορο, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την ψυχική-ψυχολογική μου υγεία."

Προσωπικά διαλέγω την τρίτη απάντηση, κι αυτό γιατί προτιμώ να βγω ενας πιο ολοκληρωμενος ανθρωπος και να κανω κατι που εβαλα στοχο και μου αρεσει. Κι ας μη βρω δουλειά, άλλωστε το σημείο στο οποίο προσανατολίζομαι "ταίζεται" κυρίως από απόφοιτους ΤΕΙ, οι απόφοιτοι ΑΕΙ δεν προτιμωνται λογω εξειδίκευσης και υψηλότερων μισθολογικών απαιτήσεων. Εκτός αυτού,στους καιρούς που ζούμε, η εύρεση δουλειάς είναι ούτως ή άλλως δύσκολη.

Όσον αφορά τα χρήματα, όσοι με γνωρίζουν το ξέρουν ήδη. Δε με απασχολούν , αρκεί να έχω ενα πιάτο φαί για μένα και για τα (ενδεχομένως) παιδιά μου. Προτιμώ άφθονες φορές περισσότερο να έχω αναγνώριση μέσω του επαγγέλματός μου και να βγάζω τα προς το ζην παρά να ειμαι άγνωστος και να διαθέτω πλούτο μεγάλο.

Γιατί τα λέω όλα αυτά;


ΠΡΩΤΗ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ.

Όπως ειπε κι ο Τσώρτσιλ.

"It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning."


ΥΓ.
Συγχωρήστε μου την οποια ελλειψη οιστρου. Η αποχή από το γράψιμο και την αναγνωση για ενα μηνα με εκανε ευάλωτο σε λάθη. Τη φόρμα μου, πού θα πάει, θα τη βρω.

Πολιτικά ορθή ανάρτησις.

Πλησιάζουμε αισίως την Α' Λυκείου. Ας γίνουμε λιγάκι κονφορμιστές κι ας συγγράψουμε μια πολιτικά ορθή ανάρτηση, ως ένδειξη ταπεινοφροσύνης και υποταγής στις υπαγορεύσεις φιλολόγων και σχολικών εγχειριδίων.

Προτείνετε θέματα και δημοσιεύστε τα ως σχόλια κάτω από την ανάρτηση, δε μου ερχεται κάτι επί της παρούσης.








Μπριζόλα.

20-7

Οι διακοπές καλώς εξεκίνησαν. Κάθομαι στο λαπτοπ μου, το ημερολόγιο λέει 20/7. Το δωματιο δεν ειναι ευρύχωρο. Το κρεβάτι στέκει στη μέση , ημίδιπλο. Ενα γραφειάκι στα δεξια, δίπλα στην πόρτα. Μπροστά μου, λευκά παράθυρα. Πίσω μου , ντουλάπα. Αριστερά μου, μια πρίζα παλαιου τυπου, με μια εικονα της παναγιας, φωτιζομενη. Το βύσμα της εικόνας έχει αφαιρεθεί και αντικατασταθεί από το τροφοδοτικό του λάπτοπ.

Τζιτζίκια έξω. Η ευωδιά του σοκακιού αναδύεται μέχρι εδώ, στο δεύτερο όροφο. Στον Πλάτανο, μισή ντουζίνα θαμώνων μιλά και γελά. Τιποτα δεν διαταρασσει την ησυχια.

Ένα μηχανάκι περνά.

Νηνεμία.

Ενα εντεκάωρο συνολικά ταξίδι με οδήγησε εδώ, το αιγαίο μας επέτρεψε μετα δυσκολίας τη διέλευση. Παρατηρώντας τα κύμματα κατάλαβα πόσο τιποτένιοι και εύθραυστοι είμαστε.

Σε μια κρίση ανακάλυψης της ανθρωπινης τιποτενιοσύνης , κατάλαβα πως οποιοσδήποτε κι αν έπεφτε σε αυτά τα κύμματα , δε θα ξαναέβγαινε ζωντανός στη στεριά. Ναι, σε αυτά τα κύμματα, τα τόσο κοινά και πανομοιότυπα, τα τόσο ανιαρά από την κουπαστή του πλοίου, τα τόσο κρυφά θανάσιμα για ενα ανθρωπινο μηδαμινο ον εξ επαφής.

Κάτι πρέπει να κάνω με τη μπαταρία του λάπτοπ, τελειώνει σε ενα τέταρτο , πλήρως φορτισμένη.

Όλοι κοιμούνται. Η γιαγιά ειναι ξύπνια, τακτοποιεί. Ο παππούς ξάπλωσε εδώ και ώρα. Τα 86 του χρόνια δεν επιτρέπουν πολλά και συγχωρούν ακόμη λιγότερα. Ο ήχος των πλήκτρων διαπερνά το δεύτερο οροφάκι.

Το μυαλό μου κάνει τούμπες.

Ας κοιμηθώ, ενα νέο απόγευμα ξημερώνει.

Execution

4:30. Ο κόσμος ξυπνάει. Μια νταλίκα στην ελαιών ουρλιάζει ξερνώντας αέριο που θα σκοτώσει εμένα και τα παιδιά μου ίσως. Τι διάολο καθομαι και κάνω; Γουέλ, τίποτε. Πίνω χυμό από καλαμάκι, απολαμβάνω την ησυχία και τρωω χρόνο άσκοπα. Το έχω ανάγκη.

Λοιπόν παίδες , μόλις χθες κατάλαβα πως ειναι καρακαλοκαιρι και πως ειναι τερμα καραδιακοπές. Με τα τρεχάματα για το σπίτι στην ανάληψη και τον πανζουρλισμο που αναπόφευκτα προκλήθηκε , ξύπνησα!

Ο καιρός περνά υπέροχα , βγάζω τα απωθημένα όλης της χρονιάς , κανένας φραγμός , κανένα ΣΤΟΠ.

Θα φύγω διακοπές, επιτέλους , θα ξαναπάω και στην Κρήτη, έπειτα απο 2 χρονια! Ανυπομονώ...

Έπειτα, για 3 ολόκληρες μέρες θα συναρμολογούμε έπιπλα και θα φτιάχνουμε ενα σπιτι από το μηδέν! Μετά, ξέγνοιαστες μέρες, θαύμα! Ανυπομονώ λεω!

Προηγείται βέβαια η λέσβος , έχω παππού γιαγιά εκεί, θέλω να τους δω , ποτέ δεν ξερεις τι γινεται, και τους αγαπώ. Το μέρος ειναι πληκτικό, η επανάληψη ειναι και μήτηρ της ανιας, ωστόσο η παρέα θα γαμήσει, το νοιώθω.

Γίνομαι 15. Αναλογίζομαι τι έγινε περσι στα γενεθλια μου και τρομος με πιανει. Θυμαμαι πως ημουνα! Πως έγινα! Αν καθε χρονος προκειται να έρθει έτσι, τρελαίνομαι , μάγκες. Εκτενέστερη αναφορά σε επόμενη ανάρτηση.

Η Ολλανδιάρα έφτασε τελικό. HUP HOLLAND HUP.

Μέσα σ' όλα αυτά, έχω να νταντέψω και τον αχαλίνωτο μαλακισμένο νου μου, νεβερδελες , την παλευω εδω και κατι ωρες.

Μαρία , η λύση σου ειναι καλή. Αλλά ανέφικτη , δε μπορώ να την τηρήσω. :(

Το αναγνωστικό κοινό του μπλογκ , όπως αποδείχθηκε από την ψηφοφορία, είναι ως επί το πλείστον εφηβικό. Χαίρομαι που υπάρχει μια κάποια απήχηση σε άτομα της ηλικίας μου.
Ευχαριστώ άπαντες όσους παρακολουθούν το μπλογκ μου, ειδικά τους 3-4 μεγαλύτερους των 18 που βρίσκουν ανεκτά τα κείμενά μου.

Δεν ειναι ειδήσεις , δεν ειναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι κειμενάκια βγαλμένα από τα ενδότερα της βλαμμένης ψυχικότητάς μου. Καμία παραμόρφωση κατά τη μεταφορά! Ό,τι σκέφτομαι , διαβάζετε. ;)

Καλημέρες, όλα φτιάχνουν. Patience and persistance.

Νέα Ψηφοφορία.

Το μπλογκ απέκτησε νέα ψηφοφορία. Για να δούμε· ποια ηλικιακής ομάδας άτομα διαβάζουν Μπριζόλα;

Ξημέρωμα

Είναι 4 παρά 3 λεπτά. Είμαι στη βεράντα με το λάπτοπ και δεν ξερω κι εγώ τι κάνω. Η μανα μου τελειωνει απο το πισι και φευγει. Κλεινει τα φωτα. Δίπλα μου, μυρμήγκια μαζεύουν το κουφαράκι μιας κατσαρίδας. Μια μυρωδιά... μπέικον διαπερνά τη μύτη μου. Μάλλον το παραδοσιακόν έχει κέφια 4 το πρωί. Απόλυτη ησυχία πλανάται. Ενας υπόκωφος ήχος τζίτζικα ή τριζονιού διαπερνά τη νύχτα. Ζέστη.

Βρίσκομαι εδώ γιατί και πάλι δεν αντιστάθηκα στη λαιμαργία μου. Έφαγα μια κρέπα που μέσα είχε της παναγιάς τα μάτια , στις 12:30 τη νυχτα. 1 κοιμήθηκα. Ξύπνησα 3 μεσα στην παραζαλη και καταβροχθησα ανευ συνειδησεως 3 ποτηρες νερό. Λογικό ειναι να ειμαι εδω τωρα, αν και τεινει να μου περασει.

Περνω τα δακτυλα μου πανω από το κόντρα ξυρισμένο (η αλήθεια ειναι οτι το φχαριστιεμαι) άνω χείλος μου και νοιώθω μια απαράμιλη φρεσκάδα , αθωότητα και δροσιά. Έτσι ηταν μεχρι και προπερσι; Ή ακόμα πιο μαλακό, με μια μαλακότητα που έχασε οριστικά από τοτε που απέκτησε ντρίχες; Ένας θεός ξέρει. Απορία που την εχω ξημερωματιάτικα.

Παίρνω στα στα χέρια μου και μαδάω μια μαργαριτούλα. Ποτέ δε θυμόμουν πώς γίνεται κάτι τοσο απλό όπως το "μ' αγαπαει- δε μ'αγαπαει". Γούστο έχει τελικά, γελαω μονος, ισως και να μου περασει το στομαχι οταν μαδησω και την τελευταια μαργαριτα.

Δε βαριεσαι.

Τωρα πλεον ειμαι μονος. Εντελως. Οι άλλοι ροχαλίζουν. Κλείνω το τελευταίο φως, απόλυτη συσκότιση. Φτιαχνω την τιραντα του ιδιοτροπου φανελακιου μου.

Αύριο η εθνική ελλάδος καλείται να μη διασυρθεί και πιστεύω πως δε θα. Κατά τη γνώμη μου μια ισοπαλία ή μια ηττα με 2-1 είναι υποφερτα αποτελέσματα. Καλή μπάλα δεν έχω δει από κανέναν. Μόνο από την uber alles Βόρεια Κορέα που έπαιξε στα ισια τη βραζιλία κι έχασε 2-1, μια γερμανία που εχωσε τεσσάρα στην ανάπηρη αυστραλία και μια ουρουγουάη που εχωσε τριάρα στην επίσης ανάπηρη Ν. Αφρική. Νταξ , εκπλήξεις υπάρχουν, το φχαριστήθηκα που βρεθήκαμε στην ιδια βαθμολογική θέση με την Ισπανία για παράδειγμα.


Αυταα.

Αύριο τελευταίο μάθημα, τελειώνουμε και τρελαινόμαστε. Εγώ , όχι ακριβώς. Με τοσο υπνο που εχω ριξει , καλα θα κανω να γραψω και να γυρισω σπιτι να κοιμηθω , δε θεωρω τον 3ωρο βραδινο ύπνο ικανό ούτε για βρούβες.

Δεν πρόκειται να δημοσιοποιήσω τι μουσική ακούω ενώ γράφω. Θα χάσω και τους 17 μόνιμους αναγνώστες και θα με πάρουν αύριο πρωί με ζουρλομανδύα.

Για να προφυλάξω την υστεροφημία μου , αυτοφυγαδεύομαι και πάω να κοιμηθώ, ή να προσπαθήσω να.

Νυχτααα.

Τιτλος

Για πρώτη φορά σίγουρος και βεβαιος , φόρτσα κι οποιον παρει ο χαρος , καλοκαιρι ερχεται , ελάτε όλοι μαζί να γουστάρουμε.

Επιτέλους!

Απολαύστε και τα λέμε με μια αναρτηση που θα ειναι σοβαρή.

Εδώ. Βάστησα το νου. Η γλύκα έρχεται.

Fakin psyxedelik noiz

Φλερτάρω ασύστολα με τη ζαλάδα , το κεφάλι μου γυρίζει. Έχω κλείσει μια βδομάδα τώρα που κοιμάμαι το πολύ 4-5 ώρες τη μέρα. Όλα γυρίζουν γύρω , σκέψεις , συναισθήματα , μάτια. Μια παραπομπη στο πως περασα τη μερα θα σας επειθε , δεν εχω ομως το κουραγιο να γραψω τοσο. Τεσπα, καλοκαιρι έφτασε, καταλαβα πως μετα τη βιολογία μενουν δυο ασημαντα και απειρως ευκολα μαθηματα , τελειωνουμε και τρελαινομαστε.

Τόσο πολυαναμενόμενο , τόσο παράφορα ερωτεύσιμο, έφτασε μα τη μπαναγία.

Δε θα 'μαι με τα καλα μου ε.

Ειμαι στο ολοσκοτεινο σαλονι , μονο φως το υποτονικο λευκο της οθονης του λαπτοπ. Τα γονικα συζητανε με το μικρο αδερφο μεσα. Εγω δεν παω. Θα ακουσω παλι παπαριες , δε θελω. Προτιμω εδώ , με τους chieftains στ' αυτιά, το ανεμιστηρακι του λαπτοπ μου και τους verbatim που περιμένουν στωικά να γεμίσουν παιχνιδάρες που θα κάψω στο 360 μετά τις εξετάσεις.

Πίσω μου , είναι η σιδερώστρα, όλα γυριζουν ευχαριστα, κι ομως κανεις δεν καταλαβαινει.

Μια αράχνη πλέκει τον ιστό της.

Και τώρα, τώρα, που μου στέρευσε η γαμημένη έμπνευση, ήρθε η ώρα να παω να ριξω τον υπνο του αιώνα.

Κοιτάω τη φωτογραφία μου ως εφταχρονο , αγκαλια με το διχρονο τοτε αδερφο μου και με πιανουν τα διαολια μου. Πώς στο διάολο μεγάλωσα; Τι εγινε; Αναθεμά σε χρόνε, χμφ, μια χαρά φατσούλα είχα , τι τη γέμισες με τρίχες , βρώμικες σκέψεις , ιδρώτα , πονηριά και σπυριά;

Μια χαρα ποδαρακια κοντα ειχα , τι τα εκανες ενα μετρο και δασυτριχα , τι ειχε το κεφαλι μου το τοσο κακο και επρεπε να το γεμισεις με την αγριάδα της ωρίμανσης και του εφηβικού νεύρου;

Καλά ήμουν ως 7χρονο , να πας να γαμηθείς κι εσύ , κι όποιος δημιούργησε και μένα και σένα.


Φιλάκια ρουφηχτά, θυμήθηκα πως πρέπει να πετάξω το ξυλάκι του παγωτού που έφαγα πριν μια βδομάδα.

Κρεβάτι , κάμε χώρο, μπουκέρνω.

Μην διαβάσετε αυτό τη νύχτα.

Mη σοβαρή ανάρτηση.

Προειδοποιώ το αναγνωστικό κοινό πως η ακόλουθη ανάρτηση δεν περιεχει ιχνος σοβαρότητας. Φταίει ο καιρός , φταίει το τι τρέχει γενικά, μπα, απλά γίνομαι αλλοπρόσαλος.
Μάλλον φταίει οτι γράφοντας χρησιμοποιώ ναρκωτικά. Πριν πάρετε τα παιδιά σας από δω μαθετε οτι το ναρκωτικο ειναι αυτό και υπό την επήρρεια αυτού γράφω τις αρχιδιές που διαβάζετε.

Παμ' παρκατ'.

Λόγος ασυνάρτητος , κομφούζιο σκέψεων και αμφιβολιών , ποιος εχει τα κότσια;
Σήμερα ητανε μια ωραια μερα , το πρωι εγραψα, τα κλασικα και δεν ασχοληθηκα καθολου!
Ή μάλλον , απεξαρτώμαι/θηκα. Δε ζω για κανεναν, γουστερνω , ο,τι βρεξει ας κατεβασει. Κουράστηκα να σκεφτομαι , επικινδυνος για το κοινό καλό , ευηποληπτος πολιτης or not? Ότι νοιωσω κανω , φραγμός κανείς , ο σάπιος εγκεφαλος μπροστάρης , το ψηλο κοκκαλιαρικο σωμα ακολουθει.

Νεβερδελες, μπρος αδερφια και μπορα ειναι θα περασει. Η ζωη συνεχιζεται και η ολη κατασταση ηταν πολυ μιζερη για να συνεχισει να υπαρχει. ΦΩΣ. Στον οριζοντα. Φαινεται κατι; Η και οχι, for time will come.

Με απάθεια παρακολουθώ τις εξελίξεις , κουράγιο κανένα να επέμβω σε πεπραγμένα και σε ανθρώπινες σχέσεις που κανουν κυκλους. Κατι καινουριο. Και γοργα , διψώ. Οπως και να εχει φιλε αναγνωστη μεινε πιστος , ολα γινονται για ενα λογο.

Γουελ, τελειωσε το ναρκωτικο, ας μιλησωμε λιγοτερο αντρικια, πιο σοβαρα.

Οικονομική συγκυρία! Δεν εχω κατι να σχολιασω. Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ τον τρωει σιωπηλα και η δημοκρατικα εκλεγμενη κυβερνηση ειναι μαριονετακι. Και το καλύτερο; Τα παιδια που δε θα κανω θα ερθουν σε αυτον τον κοσμο. Η κλασική δικαιολογια πλαναται. Για την εγκληματικοτητα φταινε οι ξενοι. Για την κριση οι ξενοι. Για το πουλι του γειτονα που πεσε και δεν ξαναξυπνησε, ΟΙ ΞΕΝΟΙ.

Γι' αυτό ΕΞΩ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΑΠ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Θα μπορουσα να αναλυσω το αντιρατσιστικο μου μισος αλλες 8576803 αράδες , αλλα δε θελω να κουρασω το φιλτατο αναγνωστη, αλλωστε ενας 15χρονος παπαρας επαναστατης του καναπε ειμαι.

Μπα , δεν εχει νοημα. Βαρεμαρα.



Κι ομως. Φως στον οριζοντα. :)
Τρέχω να το φτάσω , να το ρωτησω που ηταν τοσο καιρο, να τ' αγγαλιασω , να μην τ' αφησω στιγμη.


Οι παραλληλισμοι ειναι δουλεια σας , ΟΥΔΕΜΙΑ διαψευσις/ επαληθευσις επειτα απο την απομακρυνση εκ του καταστηματος.

Το μεσημέρι , έφαγα μπριαμ.

Και αποχαιρετω με ελπιδα για το τι φερνει το καλοκαιρι. Αναθεμα σας εξετασεις, τελειωστε να λευτερωθω.

Τέλος παπαρολογίας, ορκίζομαι στην ψυχή του ΒΛΟΓ μου να ειναι της προκοπης οι επομενες. Τωρα , απλα ειμαι σε κατασταση περιεργη και γλυκοπικρη. Η γλυκα τεινει να υπερισχυσει , το παρελθον να πα να γαμηθει!

Κυριακε,Μαρω, ΘΕΝΞ για την κατανοηση και τις συμβουλες. Βοηθουν. ;)



Αδραξτε.