Πλησιάζουμε αισίως την Α' Λυκείου. Ας γίνουμε λιγάκι κονφορμιστές κι ας συγγράψουμε μια πολιτικά ορθή ανάρτηση, ως ένδειξη ταπεινοφροσύνης και υποταγής στις υπαγορεύσεις φιλολόγων και σχολικών εγχειριδίων.
Προτείνετε θέματα και δημοσιεύστε τα ως σχόλια κάτω από την ανάρτηση, δε μου ερχεται κάτι επί της παρούσης.
Μπριζόλα.
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
20-7
Οι διακοπές καλώς εξεκίνησαν. Κάθομαι στο λαπτοπ μου, το ημερολόγιο λέει 20/7. Το δωματιο δεν ειναι ευρύχωρο. Το κρεβάτι στέκει στη μέση , ημίδιπλο. Ενα γραφειάκι στα δεξια, δίπλα στην πόρτα. Μπροστά μου, λευκά παράθυρα. Πίσω μου , ντουλάπα. Αριστερά μου, μια πρίζα παλαιου τυπου, με μια εικονα της παναγιας, φωτιζομενη. Το βύσμα της εικόνας έχει αφαιρεθεί και αντικατασταθεί από το τροφοδοτικό του λάπτοπ.
Τζιτζίκια έξω. Η ευωδιά του σοκακιού αναδύεται μέχρι εδώ, στο δεύτερο όροφο. Στον Πλάτανο, μισή ντουζίνα θαμώνων μιλά και γελά. Τιποτα δεν διαταρασσει την ησυχια.
Ένα μηχανάκι περνά.
Νηνεμία.
Ενα εντεκάωρο συνολικά ταξίδι με οδήγησε εδώ, το αιγαίο μας επέτρεψε μετα δυσκολίας τη διέλευση. Παρατηρώντας τα κύμματα κατάλαβα πόσο τιποτένιοι και εύθραυστοι είμαστε.
Σε μια κρίση ανακάλυψης της ανθρωπινης τιποτενιοσύνης , κατάλαβα πως οποιοσδήποτε κι αν έπεφτε σε αυτά τα κύμματα , δε θα ξαναέβγαινε ζωντανός στη στεριά. Ναι, σε αυτά τα κύμματα, τα τόσο κοινά και πανομοιότυπα, τα τόσο ανιαρά από την κουπαστή του πλοίου, τα τόσο κρυφά θανάσιμα για ενα ανθρωπινο μηδαμινο ον εξ επαφής.
Κάτι πρέπει να κάνω με τη μπαταρία του λάπτοπ, τελειώνει σε ενα τέταρτο , πλήρως φορτισμένη.
Όλοι κοιμούνται. Η γιαγιά ειναι ξύπνια, τακτοποιεί. Ο παππούς ξάπλωσε εδώ και ώρα. Τα 86 του χρόνια δεν επιτρέπουν πολλά και συγχωρούν ακόμη λιγότερα. Ο ήχος των πλήκτρων διαπερνά το δεύτερο οροφάκι.
Το μυαλό μου κάνει τούμπες.
Ας κοιμηθώ, ενα νέο απόγευμα ξημερώνει.
Τζιτζίκια έξω. Η ευωδιά του σοκακιού αναδύεται μέχρι εδώ, στο δεύτερο όροφο. Στον Πλάτανο, μισή ντουζίνα θαμώνων μιλά και γελά. Τιποτα δεν διαταρασσει την ησυχια.
Ένα μηχανάκι περνά.
Νηνεμία.
Ενα εντεκάωρο συνολικά ταξίδι με οδήγησε εδώ, το αιγαίο μας επέτρεψε μετα δυσκολίας τη διέλευση. Παρατηρώντας τα κύμματα κατάλαβα πόσο τιποτένιοι και εύθραυστοι είμαστε.
Σε μια κρίση ανακάλυψης της ανθρωπινης τιποτενιοσύνης , κατάλαβα πως οποιοσδήποτε κι αν έπεφτε σε αυτά τα κύμματα , δε θα ξαναέβγαινε ζωντανός στη στεριά. Ναι, σε αυτά τα κύμματα, τα τόσο κοινά και πανομοιότυπα, τα τόσο ανιαρά από την κουπαστή του πλοίου, τα τόσο κρυφά θανάσιμα για ενα ανθρωπινο μηδαμινο ον εξ επαφής.
Κάτι πρέπει να κάνω με τη μπαταρία του λάπτοπ, τελειώνει σε ενα τέταρτο , πλήρως φορτισμένη.
Όλοι κοιμούνται. Η γιαγιά ειναι ξύπνια, τακτοποιεί. Ο παππούς ξάπλωσε εδώ και ώρα. Τα 86 του χρόνια δεν επιτρέπουν πολλά και συγχωρούν ακόμη λιγότερα. Ο ήχος των πλήκτρων διαπερνά το δεύτερο οροφάκι.
Το μυαλό μου κάνει τούμπες.
Ας κοιμηθώ, ενα νέο απόγευμα ξημερώνει.
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
Execution
4:30. Ο κόσμος ξυπνάει. Μια νταλίκα στην ελαιών ουρλιάζει ξερνώντας αέριο που θα σκοτώσει εμένα και τα παιδιά μου ίσως. Τι διάολο καθομαι και κάνω; Γουέλ, τίποτε. Πίνω χυμό από καλαμάκι, απολαμβάνω την ησυχία και τρωω χρόνο άσκοπα. Το έχω ανάγκη.
Λοιπόν παίδες , μόλις χθες κατάλαβα πως ειναι καρακαλοκαιρι και πως ειναι τερμα καραδιακοπές. Με τα τρεχάματα για το σπίτι στην ανάληψη και τον πανζουρλισμο που αναπόφευκτα προκλήθηκε , ξύπνησα!
Ο καιρός περνά υπέροχα , βγάζω τα απωθημένα όλης της χρονιάς , κανένας φραγμός , κανένα ΣΤΟΠ.
Θα φύγω διακοπές, επιτέλους , θα ξαναπάω και στην Κρήτη, έπειτα απο 2 χρονια! Ανυπομονώ...
Έπειτα, για 3 ολόκληρες μέρες θα συναρμολογούμε έπιπλα και θα φτιάχνουμε ενα σπιτι από το μηδέν! Μετά, ξέγνοιαστες μέρες, θαύμα! Ανυπομονώ λεω!
Προηγείται βέβαια η λέσβος , έχω παππού γιαγιά εκεί, θέλω να τους δω , ποτέ δεν ξερεις τι γινεται, και τους αγαπώ. Το μέρος ειναι πληκτικό, η επανάληψη ειναι και μήτηρ της ανιας, ωστόσο η παρέα θα γαμήσει, το νοιώθω.
Γίνομαι 15. Αναλογίζομαι τι έγινε περσι στα γενεθλια μου και τρομος με πιανει. Θυμαμαι πως ημουνα! Πως έγινα! Αν καθε χρονος προκειται να έρθει έτσι, τρελαίνομαι , μάγκες. Εκτενέστερη αναφορά σε επόμενη ανάρτηση.
Η Ολλανδιάρα έφτασε τελικό. HUP HOLLAND HUP.
Μέσα σ' όλα αυτά, έχω να νταντέψω και τον αχαλίνωτο μαλακισμένο νου μου, νεβερδελες , την παλευω εδω και κατι ωρες.
Μαρία , η λύση σου ειναι καλή. Αλλά ανέφικτη , δε μπορώ να την τηρήσω. :(
Το αναγνωστικό κοινό του μπλογκ , όπως αποδείχθηκε από την ψηφοφορία, είναι ως επί το πλείστον εφηβικό. Χαίρομαι που υπάρχει μια κάποια απήχηση σε άτομα της ηλικίας μου.
Ευχαριστώ άπαντες όσους παρακολουθούν το μπλογκ μου, ειδικά τους 3-4 μεγαλύτερους των 18 που βρίσκουν ανεκτά τα κείμενά μου.
Δεν ειναι ειδήσεις , δεν ειναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι κειμενάκια βγαλμένα από τα ενδότερα της βλαμμένης ψυχικότητάς μου. Καμία παραμόρφωση κατά τη μεταφορά! Ό,τι σκέφτομαι , διαβάζετε. ;)
Καλημέρες, όλα φτιάχνουν. Patience and persistance.
Λοιπόν παίδες , μόλις χθες κατάλαβα πως ειναι καρακαλοκαιρι και πως ειναι τερμα καραδιακοπές. Με τα τρεχάματα για το σπίτι στην ανάληψη και τον πανζουρλισμο που αναπόφευκτα προκλήθηκε , ξύπνησα!
Ο καιρός περνά υπέροχα , βγάζω τα απωθημένα όλης της χρονιάς , κανένας φραγμός , κανένα ΣΤΟΠ.
Θα φύγω διακοπές, επιτέλους , θα ξαναπάω και στην Κρήτη, έπειτα απο 2 χρονια! Ανυπομονώ...
Έπειτα, για 3 ολόκληρες μέρες θα συναρμολογούμε έπιπλα και θα φτιάχνουμε ενα σπιτι από το μηδέν! Μετά, ξέγνοιαστες μέρες, θαύμα! Ανυπομονώ λεω!
Προηγείται βέβαια η λέσβος , έχω παππού γιαγιά εκεί, θέλω να τους δω , ποτέ δεν ξερεις τι γινεται, και τους αγαπώ. Το μέρος ειναι πληκτικό, η επανάληψη ειναι και μήτηρ της ανιας, ωστόσο η παρέα θα γαμήσει, το νοιώθω.
Γίνομαι 15. Αναλογίζομαι τι έγινε περσι στα γενεθλια μου και τρομος με πιανει. Θυμαμαι πως ημουνα! Πως έγινα! Αν καθε χρονος προκειται να έρθει έτσι, τρελαίνομαι , μάγκες. Εκτενέστερη αναφορά σε επόμενη ανάρτηση.
Η Ολλανδιάρα έφτασε τελικό. HUP HOLLAND HUP.
Μέσα σ' όλα αυτά, έχω να νταντέψω και τον αχαλίνωτο μαλακισμένο νου μου, νεβερδελες , την παλευω εδω και κατι ωρες.
Μαρία , η λύση σου ειναι καλή. Αλλά ανέφικτη , δε μπορώ να την τηρήσω. :(
Το αναγνωστικό κοινό του μπλογκ , όπως αποδείχθηκε από την ψηφοφορία, είναι ως επί το πλείστον εφηβικό. Χαίρομαι που υπάρχει μια κάποια απήχηση σε άτομα της ηλικίας μου.
Ευχαριστώ άπαντες όσους παρακολουθούν το μπλογκ μου, ειδικά τους 3-4 μεγαλύτερους των 18 που βρίσκουν ανεκτά τα κείμενά μου.
Δεν ειναι ειδήσεις , δεν ειναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι κειμενάκια βγαλμένα από τα ενδότερα της βλαμμένης ψυχικότητάς μου. Καμία παραμόρφωση κατά τη μεταφορά! Ό,τι σκέφτομαι , διαβάζετε. ;)
Καλημέρες, όλα φτιάχνουν. Patience and persistance.
Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010
Νέα Ψηφοφορία.
Το μπλογκ απέκτησε νέα ψηφοφορία. Για να δούμε· ποια ηλικιακής ομάδας άτομα διαβάζουν Μπριζόλα;
Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010
Ξημέρωμα
Είναι 4 παρά 3 λεπτά. Είμαι στη βεράντα με το λάπτοπ και δεν ξερω κι εγώ τι κάνω. Η μανα μου τελειωνει απο το πισι και φευγει. Κλεινει τα φωτα. Δίπλα μου, μυρμήγκια μαζεύουν το κουφαράκι μιας κατσαρίδας. Μια μυρωδιά... μπέικον διαπερνά τη μύτη μου. Μάλλον το παραδοσιακόν έχει κέφια 4 το πρωί. Απόλυτη ησυχία πλανάται. Ενας υπόκωφος ήχος τζίτζικα ή τριζονιού διαπερνά τη νύχτα. Ζέστη.
Βρίσκομαι εδώ γιατί και πάλι δεν αντιστάθηκα στη λαιμαργία μου. Έφαγα μια κρέπα που μέσα είχε της παναγιάς τα μάτια , στις 12:30 τη νυχτα. 1 κοιμήθηκα. Ξύπνησα 3 μεσα στην παραζαλη και καταβροχθησα ανευ συνειδησεως 3 ποτηρες νερό. Λογικό ειναι να ειμαι εδω τωρα, αν και τεινει να μου περασει.
Περνω τα δακτυλα μου πανω από το κόντρα ξυρισμένο (η αλήθεια ειναι οτι το φχαριστιεμαι) άνω χείλος μου και νοιώθω μια απαράμιλη φρεσκάδα , αθωότητα και δροσιά. Έτσι ηταν μεχρι και προπερσι; Ή ακόμα πιο μαλακό, με μια μαλακότητα που έχασε οριστικά από τοτε που απέκτησε ντρίχες; Ένας θεός ξέρει. Απορία που την εχω ξημερωματιάτικα.
Παίρνω στα στα χέρια μου και μαδάω μια μαργαριτούλα. Ποτέ δε θυμόμουν πώς γίνεται κάτι τοσο απλό όπως το "μ' αγαπαει- δε μ'αγαπαει". Γούστο έχει τελικά, γελαω μονος, ισως και να μου περασει το στομαχι οταν μαδησω και την τελευταια μαργαριτα.
Δε βαριεσαι.
Τωρα πλεον ειμαι μονος. Εντελως. Οι άλλοι ροχαλίζουν. Κλείνω το τελευταίο φως, απόλυτη συσκότιση. Φτιαχνω την τιραντα του ιδιοτροπου φανελακιου μου.
Αύριο η εθνική ελλάδος καλείται να μη διασυρθεί και πιστεύω πως δε θα. Κατά τη γνώμη μου μια ισοπαλία ή μια ηττα με 2-1 είναι υποφερτα αποτελέσματα. Καλή μπάλα δεν έχω δει από κανέναν. Μόνο από την uber alles Βόρεια Κορέα που έπαιξε στα ισια τη βραζιλία κι έχασε 2-1, μια γερμανία που εχωσε τεσσάρα στην ανάπηρη αυστραλία και μια ουρουγουάη που εχωσε τριάρα στην επίσης ανάπηρη Ν. Αφρική. Νταξ , εκπλήξεις υπάρχουν, το φχαριστήθηκα που βρεθήκαμε στην ιδια βαθμολογική θέση με την Ισπανία για παράδειγμα.
Αυταα.
Αύριο τελευταίο μάθημα, τελειώνουμε και τρελαινόμαστε. Εγώ , όχι ακριβώς. Με τοσο υπνο που εχω ριξει , καλα θα κανω να γραψω και να γυρισω σπιτι να κοιμηθω , δε θεωρω τον 3ωρο βραδινο ύπνο ικανό ούτε για βρούβες.
Δεν πρόκειται να δημοσιοποιήσω τι μουσική ακούω ενώ γράφω. Θα χάσω και τους 17 μόνιμους αναγνώστες και θα με πάρουν αύριο πρωί με ζουρλομανδύα.
Για να προφυλάξω την υστεροφημία μου , αυτοφυγαδεύομαι και πάω να κοιμηθώ, ή να προσπαθήσω να.
Νυχτααα.
Βρίσκομαι εδώ γιατί και πάλι δεν αντιστάθηκα στη λαιμαργία μου. Έφαγα μια κρέπα που μέσα είχε της παναγιάς τα μάτια , στις 12:30 τη νυχτα. 1 κοιμήθηκα. Ξύπνησα 3 μεσα στην παραζαλη και καταβροχθησα ανευ συνειδησεως 3 ποτηρες νερό. Λογικό ειναι να ειμαι εδω τωρα, αν και τεινει να μου περασει.
Περνω τα δακτυλα μου πανω από το κόντρα ξυρισμένο (η αλήθεια ειναι οτι το φχαριστιεμαι) άνω χείλος μου και νοιώθω μια απαράμιλη φρεσκάδα , αθωότητα και δροσιά. Έτσι ηταν μεχρι και προπερσι; Ή ακόμα πιο μαλακό, με μια μαλακότητα που έχασε οριστικά από τοτε που απέκτησε ντρίχες; Ένας θεός ξέρει. Απορία που την εχω ξημερωματιάτικα.
Παίρνω στα στα χέρια μου και μαδάω μια μαργαριτούλα. Ποτέ δε θυμόμουν πώς γίνεται κάτι τοσο απλό όπως το "μ' αγαπαει- δε μ'αγαπαει". Γούστο έχει τελικά, γελαω μονος, ισως και να μου περασει το στομαχι οταν μαδησω και την τελευταια μαργαριτα.
Δε βαριεσαι.
Τωρα πλεον ειμαι μονος. Εντελως. Οι άλλοι ροχαλίζουν. Κλείνω το τελευταίο φως, απόλυτη συσκότιση. Φτιαχνω την τιραντα του ιδιοτροπου φανελακιου μου.
Αύριο η εθνική ελλάδος καλείται να μη διασυρθεί και πιστεύω πως δε θα. Κατά τη γνώμη μου μια ισοπαλία ή μια ηττα με 2-1 είναι υποφερτα αποτελέσματα. Καλή μπάλα δεν έχω δει από κανέναν. Μόνο από την uber alles Βόρεια Κορέα που έπαιξε στα ισια τη βραζιλία κι έχασε 2-1, μια γερμανία που εχωσε τεσσάρα στην ανάπηρη αυστραλία και μια ουρουγουάη που εχωσε τριάρα στην επίσης ανάπηρη Ν. Αφρική. Νταξ , εκπλήξεις υπάρχουν, το φχαριστήθηκα που βρεθήκαμε στην ιδια βαθμολογική θέση με την Ισπανία για παράδειγμα.
Αυταα.
Αύριο τελευταίο μάθημα, τελειώνουμε και τρελαινόμαστε. Εγώ , όχι ακριβώς. Με τοσο υπνο που εχω ριξει , καλα θα κανω να γραψω και να γυρισω σπιτι να κοιμηθω , δε θεωρω τον 3ωρο βραδινο ύπνο ικανό ούτε για βρούβες.
Δεν πρόκειται να δημοσιοποιήσω τι μουσική ακούω ενώ γράφω. Θα χάσω και τους 17 μόνιμους αναγνώστες και θα με πάρουν αύριο πρωί με ζουρλομανδύα.
Για να προφυλάξω την υστεροφημία μου , αυτοφυγαδεύομαι και πάω να κοιμηθώ, ή να προσπαθήσω να.
Νυχτααα.
Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010
Τιτλος
Για πρώτη φορά σίγουρος και βεβαιος , φόρτσα κι οποιον παρει ο χαρος , καλοκαιρι ερχεται , ελάτε όλοι μαζί να γουστάρουμε.
Επιτέλους!
Απολαύστε και τα λέμε με μια αναρτηση που θα ειναι σοβαρή.
Εδώ. Βάστησα το νου. Η γλύκα έρχεται.
Επιτέλους!
Απολαύστε και τα λέμε με μια αναρτηση που θα ειναι σοβαρή.
Εδώ. Βάστησα το νου. Η γλύκα έρχεται.
Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010
Fakin psyxedelik noiz
Φλερτάρω ασύστολα με τη ζαλάδα , το κεφάλι μου γυρίζει. Έχω κλείσει μια βδομάδα τώρα που κοιμάμαι το πολύ 4-5 ώρες τη μέρα. Όλα γυρίζουν γύρω , σκέψεις , συναισθήματα , μάτια. Μια παραπομπη στο πως περασα τη μερα θα σας επειθε , δεν εχω ομως το κουραγιο να γραψω τοσο. Τεσπα, καλοκαιρι έφτασε, καταλαβα πως μετα τη βιολογία μενουν δυο ασημαντα και απειρως ευκολα μαθηματα , τελειωνουμε και τρελαινομαστε.
Τόσο πολυαναμενόμενο , τόσο παράφορα ερωτεύσιμο, έφτασε μα τη μπαναγία.
Δε θα 'μαι με τα καλα μου ε.
Ειμαι στο ολοσκοτεινο σαλονι , μονο φως το υποτονικο λευκο της οθονης του λαπτοπ. Τα γονικα συζητανε με το μικρο αδερφο μεσα. Εγω δεν παω. Θα ακουσω παλι παπαριες , δε θελω. Προτιμω εδώ , με τους chieftains στ' αυτιά, το ανεμιστηρακι του λαπτοπ μου και τους verbatim που περιμένουν στωικά να γεμίσουν παιχνιδάρες που θα κάψω στο 360 μετά τις εξετάσεις.
Πίσω μου , είναι η σιδερώστρα, όλα γυριζουν ευχαριστα, κι ομως κανεις δεν καταλαβαινει.
Μια αράχνη πλέκει τον ιστό της.
Και τώρα, τώρα, που μου στέρευσε η γαμημένη έμπνευση, ήρθε η ώρα να παω να ριξω τον υπνο του αιώνα.
Κοιτάω τη φωτογραφία μου ως εφταχρονο , αγκαλια με το διχρονο τοτε αδερφο μου και με πιανουν τα διαολια μου. Πώς στο διάολο μεγάλωσα; Τι εγινε; Αναθεμά σε χρόνε, χμφ, μια χαρά φατσούλα είχα , τι τη γέμισες με τρίχες , βρώμικες σκέψεις , ιδρώτα , πονηριά και σπυριά;
Μια χαρα ποδαρακια κοντα ειχα , τι τα εκανες ενα μετρο και δασυτριχα , τι ειχε το κεφαλι μου το τοσο κακο και επρεπε να το γεμισεις με την αγριάδα της ωρίμανσης και του εφηβικού νεύρου;
Καλά ήμουν ως 7χρονο , να πας να γαμηθείς κι εσύ , κι όποιος δημιούργησε και μένα και σένα.
Φιλάκια ρουφηχτά, θυμήθηκα πως πρέπει να πετάξω το ξυλάκι του παγωτού που έφαγα πριν μια βδομάδα.
Κρεβάτι , κάμε χώρο, μπουκέρνω.
Μην διαβάσετε αυτό τη νύχτα.
Τόσο πολυαναμενόμενο , τόσο παράφορα ερωτεύσιμο, έφτασε μα τη μπαναγία.
Δε θα 'μαι με τα καλα μου ε.
Ειμαι στο ολοσκοτεινο σαλονι , μονο φως το υποτονικο λευκο της οθονης του λαπτοπ. Τα γονικα συζητανε με το μικρο αδερφο μεσα. Εγω δεν παω. Θα ακουσω παλι παπαριες , δε θελω. Προτιμω εδώ , με τους chieftains στ' αυτιά, το ανεμιστηρακι του λαπτοπ μου και τους verbatim που περιμένουν στωικά να γεμίσουν παιχνιδάρες που θα κάψω στο 360 μετά τις εξετάσεις.
Πίσω μου , είναι η σιδερώστρα, όλα γυριζουν ευχαριστα, κι ομως κανεις δεν καταλαβαινει.
Μια αράχνη πλέκει τον ιστό της.
Και τώρα, τώρα, που μου στέρευσε η γαμημένη έμπνευση, ήρθε η ώρα να παω να ριξω τον υπνο του αιώνα.
Κοιτάω τη φωτογραφία μου ως εφταχρονο , αγκαλια με το διχρονο τοτε αδερφο μου και με πιανουν τα διαολια μου. Πώς στο διάολο μεγάλωσα; Τι εγινε; Αναθεμά σε χρόνε, χμφ, μια χαρά φατσούλα είχα , τι τη γέμισες με τρίχες , βρώμικες σκέψεις , ιδρώτα , πονηριά και σπυριά;
Μια χαρα ποδαρακια κοντα ειχα , τι τα εκανες ενα μετρο και δασυτριχα , τι ειχε το κεφαλι μου το τοσο κακο και επρεπε να το γεμισεις με την αγριάδα της ωρίμανσης και του εφηβικού νεύρου;
Καλά ήμουν ως 7χρονο , να πας να γαμηθείς κι εσύ , κι όποιος δημιούργησε και μένα και σένα.
Φιλάκια ρουφηχτά, θυμήθηκα πως πρέπει να πετάξω το ξυλάκι του παγωτού που έφαγα πριν μια βδομάδα.
Κρεβάτι , κάμε χώρο, μπουκέρνω.
Μην διαβάσετε αυτό τη νύχτα.
Τρίτη 8 Ιουνίου 2010
Mη σοβαρή ανάρτηση.
Προειδοποιώ το αναγνωστικό κοινό πως η ακόλουθη ανάρτηση δεν περιεχει ιχνος σοβαρότητας. Φταίει ο καιρός , φταίει το τι τρέχει γενικά, μπα, απλά γίνομαι αλλοπρόσαλος.
Μάλλον φταίει οτι γράφοντας χρησιμοποιώ ναρκωτικά. Πριν πάρετε τα παιδιά σας από δω μαθετε οτι το ναρκωτικο ειναι αυτό και υπό την επήρρεια αυτού γράφω τις αρχιδιές που διαβάζετε.
Παμ' παρκατ'.
Λόγος ασυνάρτητος , κομφούζιο σκέψεων και αμφιβολιών , ποιος εχει τα κότσια;
Σήμερα ητανε μια ωραια μερα , το πρωι εγραψα, τα κλασικα και δεν ασχοληθηκα καθολου!
Ή μάλλον , απεξαρτώμαι/θηκα. Δε ζω για κανεναν, γουστερνω , ο,τι βρεξει ας κατεβασει. Κουράστηκα να σκεφτομαι , επικινδυνος για το κοινό καλό , ευηποληπτος πολιτης or not? Ότι νοιωσω κανω , φραγμός κανείς , ο σάπιος εγκεφαλος μπροστάρης , το ψηλο κοκκαλιαρικο σωμα ακολουθει.
Νεβερδελες, μπρος αδερφια και μπορα ειναι θα περασει. Η ζωη συνεχιζεται και η ολη κατασταση ηταν πολυ μιζερη για να συνεχισει να υπαρχει. ΦΩΣ. Στον οριζοντα. Φαινεται κατι; Η και οχι, for time will come.
Με απάθεια παρακολουθώ τις εξελίξεις , κουράγιο κανένα να επέμβω σε πεπραγμένα και σε ανθρώπινες σχέσεις που κανουν κυκλους. Κατι καινουριο. Και γοργα , διψώ. Οπως και να εχει φιλε αναγνωστη μεινε πιστος , ολα γινονται για ενα λογο.
Γουελ, τελειωσε το ναρκωτικο, ας μιλησωμε λιγοτερο αντρικια, πιο σοβαρα.
Οικονομική συγκυρία! Δεν εχω κατι να σχολιασω. Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ τον τρωει σιωπηλα και η δημοκρατικα εκλεγμενη κυβερνηση ειναι μαριονετακι. Και το καλύτερο; Τα παιδια που δε θα κανω θα ερθουν σε αυτον τον κοσμο. Η κλασική δικαιολογια πλαναται. Για την εγκληματικοτητα φταινε οι ξενοι. Για την κριση οι ξενοι. Για το πουλι του γειτονα που πεσε και δεν ξαναξυπνησε, ΟΙ ΞΕΝΟΙ.
Γι' αυτό ΕΞΩ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΑΠ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Θα μπορουσα να αναλυσω το αντιρατσιστικο μου μισος αλλες 8576803 αράδες , αλλα δε θελω να κουρασω το φιλτατο αναγνωστη, αλλωστε ενας 15χρονος παπαρας επαναστατης του καναπε ειμαι.
Μπα , δεν εχει νοημα. Βαρεμαρα.
Κι ομως. Φως στον οριζοντα. :)
Τρέχω να το φτάσω , να το ρωτησω που ηταν τοσο καιρο, να τ' αγγαλιασω , να μην τ' αφησω στιγμη.
Οι παραλληλισμοι ειναι δουλεια σας , ΟΥΔΕΜΙΑ διαψευσις/ επαληθευσις επειτα απο την απομακρυνση εκ του καταστηματος.
Το μεσημέρι , έφαγα μπριαμ.
Και αποχαιρετω με ελπιδα για το τι φερνει το καλοκαιρι. Αναθεμα σας εξετασεις, τελειωστε να λευτερωθω.
Τέλος παπαρολογίας, ορκίζομαι στην ψυχή του ΒΛΟΓ μου να ειναι της προκοπης οι επομενες. Τωρα , απλα ειμαι σε κατασταση περιεργη και γλυκοπικρη. Η γλυκα τεινει να υπερισχυσει , το παρελθον να πα να γαμηθει!
Κυριακε,Μαρω, ΘΕΝΞ για την κατανοηση και τις συμβουλες. Βοηθουν. ;)
Αδραξτε.
Μάλλον φταίει οτι γράφοντας χρησιμοποιώ ναρκωτικά. Πριν πάρετε τα παιδιά σας από δω μαθετε οτι το ναρκωτικο ειναι αυτό και υπό την επήρρεια αυτού γράφω τις αρχιδιές που διαβάζετε.
Παμ' παρκατ'.
Λόγος ασυνάρτητος , κομφούζιο σκέψεων και αμφιβολιών , ποιος εχει τα κότσια;
Σήμερα ητανε μια ωραια μερα , το πρωι εγραψα, τα κλασικα και δεν ασχοληθηκα καθολου!
Ή μάλλον , απεξαρτώμαι/θηκα. Δε ζω για κανεναν, γουστερνω , ο,τι βρεξει ας κατεβασει. Κουράστηκα να σκεφτομαι , επικινδυνος για το κοινό καλό , ευηποληπτος πολιτης or not? Ότι νοιωσω κανω , φραγμός κανείς , ο σάπιος εγκεφαλος μπροστάρης , το ψηλο κοκκαλιαρικο σωμα ακολουθει.
Νεβερδελες, μπρος αδερφια και μπορα ειναι θα περασει. Η ζωη συνεχιζεται και η ολη κατασταση ηταν πολυ μιζερη για να συνεχισει να υπαρχει. ΦΩΣ. Στον οριζοντα. Φαινεται κατι; Η και οχι, for time will come.
Με απάθεια παρακολουθώ τις εξελίξεις , κουράγιο κανένα να επέμβω σε πεπραγμένα και σε ανθρώπινες σχέσεις που κανουν κυκλους. Κατι καινουριο. Και γοργα , διψώ. Οπως και να εχει φιλε αναγνωστη μεινε πιστος , ολα γινονται για ενα λογο.
Γουελ, τελειωσε το ναρκωτικο, ας μιλησωμε λιγοτερο αντρικια, πιο σοβαρα.
Οικονομική συγκυρία! Δεν εχω κατι να σχολιασω. Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ τον τρωει σιωπηλα και η δημοκρατικα εκλεγμενη κυβερνηση ειναι μαριονετακι. Και το καλύτερο; Τα παιδια που δε θα κανω θα ερθουν σε αυτον τον κοσμο. Η κλασική δικαιολογια πλαναται. Για την εγκληματικοτητα φταινε οι ξενοι. Για την κριση οι ξενοι. Για το πουλι του γειτονα που πεσε και δεν ξαναξυπνησε, ΟΙ ΞΕΝΟΙ.
Γι' αυτό ΕΞΩ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΑΠ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Θα μπορουσα να αναλυσω το αντιρατσιστικο μου μισος αλλες 8576803 αράδες , αλλα δε θελω να κουρασω το φιλτατο αναγνωστη, αλλωστε ενας 15χρονος παπαρας επαναστατης του καναπε ειμαι.
Μπα , δεν εχει νοημα. Βαρεμαρα.
Κι ομως. Φως στον οριζοντα. :)
Τρέχω να το φτάσω , να το ρωτησω που ηταν τοσο καιρο, να τ' αγγαλιασω , να μην τ' αφησω στιγμη.
Οι παραλληλισμοι ειναι δουλεια σας , ΟΥΔΕΜΙΑ διαψευσις/ επαληθευσις επειτα απο την απομακρυνση εκ του καταστηματος.
Το μεσημέρι , έφαγα μπριαμ.
Και αποχαιρετω με ελπιδα για το τι φερνει το καλοκαιρι. Αναθεμα σας εξετασεις, τελειωστε να λευτερωθω.
Τέλος παπαρολογίας, ορκίζομαι στην ψυχή του ΒΛΟΓ μου να ειναι της προκοπης οι επομενες. Τωρα , απλα ειμαι σε κατασταση περιεργη και γλυκοπικρη. Η γλυκα τεινει να υπερισχυσει , το παρελθον να πα να γαμηθει!
Κυριακε,Μαρω, ΘΕΝΞ για την κατανοηση και τις συμβουλες. Βοηθουν. ;)
Αδραξτε.
Τρίτη 11 Μαΐου 2010
eNiMeRoCiC
Δεν έφυγα , δε με χάνετε. Μην ανησυχείτε. Η ανάρτηση / μήνα γινεται λογω έλλειψης θεμάτων και όρεξης κι έμπνευσης. Αυτό δε σημαίνει οτι ειμαι εκτος του μπλογκ ή οτι το έχω ξεχάσει. Παρακαλω δειξτε υπομονη, μαζι με ενα διαβασματακι για τις εξετασεις που έρχονται , θα τα πούμε συντόμως , ελπίζω.
Να και κατι να ακούτε όσο θα βαριεστε. Δεν ενστερνίζομαι την ιδεολογία που πρεσβεύουν. Απλά, είναι ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΕΣ.
Πρώτο και καλύτερο αυτό , ξεκινάει στο 1:50 , προτείνω να ακούσετε και τη σούπερ μελωδία πριν.
(μην πείτε πως δε σας μερακλώνει το κεφάλι με αυτή την τρελή μελωδία και τον εμπνευστικό , γεμάτο έταση και πάθος στίχο, ειστε ΨΕΥΤΡΟΝΙΑ και σας αναλογεί ψόφος)
Δεύτερο και καλό , πολύ καλό , αλλά λιγότερο ΜΕΡΑΚΛΗΔΙΚΟ , αυτό.
Τσάο μάγκες και μάγκισσες. ;)
-Μπριζόλα
Να και κατι να ακούτε όσο θα βαριεστε. Δεν ενστερνίζομαι την ιδεολογία που πρεσβεύουν. Απλά, είναι ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΕΣ.
Πρώτο και καλύτερο αυτό , ξεκινάει στο 1:50 , προτείνω να ακούσετε και τη σούπερ μελωδία πριν.
(μην πείτε πως δε σας μερακλώνει το κεφάλι με αυτή την τρελή μελωδία και τον εμπνευστικό , γεμάτο έταση και πάθος στίχο, ειστε ΨΕΥΤΡΟΝΙΑ και σας αναλογεί ψόφος)
Δεύτερο και καλό , πολύ καλό , αλλά λιγότερο ΜΕΡΑΚΛΗΔΙΚΟ , αυτό.
Τσάο μάγκες και μάγκισσες. ;)
-Μπριζόλα
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Αντίλογος
Είναι μερικά σχόλια που αξίζουν απάντηση γραμμένη ως ανάρτηση. Ίσως γιατί πρέπει να απαντηθούν εύλογα ερωτήματα , ίσως γιατί πρέπει να αντιτάξω το λόγο μου απέναντι σε κάποιες βλακείες , ίσως γιατί με τρώει ο κώλος μου να ανταπαντήσω σφοδρά απέναντι σε ό,τι διαφωνώ. Παραθέτω λοιπόν το σχόλιο στο οποίο θα απαντήσω και ξεκινώ.
"Μια χαρά τα λες αλλά στο τελευταίο διαφωνώ ΚΑΘΕΤΩΣ. Καταρχήν στο σχολείο μας μετέχουν στην παρέλαση όποιοι επιθυμούν. Και αν δηλώσεις ότι ΘΕΣ να συμμετέχεις στην παρέλαση, εκεί είναι που ΟΦΕΙΛΕΙΣ να πας. Αλλιώς ξέρω και γω να συμμετέχω μόνο στις πρόβες για να χάσω μάθημα.
Επίσης. Η παρέλαση είναι τιμητική και όποιος πραγματικά το νιώθει(άρα και συμμετέχει στην παρέλαση) νιώθει περήφανος όταν περπατεί φορώντας τα ρούχα που φέρουν τα χρώματα της χώρας μας, της σημαίας μας, και καμαρώνει καθώς τιμάει τα γεγονότα που συμβολικά τα τιμάμε την 25η Μαρτίου. Εσύ ποτέ δεν το ένιωσες, όμως δεν μπορείς να φανταστείς πόση υπερηφάνεια με γέμισε όταν σήκωσα τη σημαία στην παρέλαση στην έκτη δημοτικού. Και φαίνεται ξεχνάς, τη χαρά σου όταν (αυτό)κληρώθηκες παραστάτης τότε.
Είναι τιμή όποιων συμμετέχουν στην παρέλαση. Δεν έχει σημασία ποιον χαιρετάνε από τους πολιτικούς(εδώ που έχουμε φτάσει) άλλα έχει σημασία γιατί ενθαρύννουμε τους συμπατριώτες μας και τους θυμίζουμε ποιοι είμαστε. Γιατί τώρα, βρισκόμαστε σε δύσκολη κατάσταση, καθώς πολιορκούμαστε από παντού, είτε φταίμε, είτε δεν φταίμε, και πρέπει να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε. Το έθνος μας, ο λαός μας, η χώρα μας, η σημαία μας, μας καλεί να της δώσουμε θάρρος όταν απειλείται η εθνικότητά μας από τόσους μετανάστες, όταν απειλείται η γλώσσα μας από εμάς τους ίδιους, όταν χάνουμε την εμπιστοσύνη των άλλων χωρών εξαιτίας δικών μας λαθών. Τώρα είναι που χρειάζεται ο λαός τέτοιες κινήσεις όπως η παρέλαση την ημέρα της εθνικής μας γιορτής.
Δεν χαιρετάμε τους πολιτικάντες, χαιρετάμε την πατρίδα μας. Χαιρετάμε τους γονείς μας που στέκονται υπερήφανοι και καμαρώνουν τα παιδιά τους.
Τέλος, μην ξεχνάς, ότι η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή, καθώς γιορτάζουμε και τον Ευαγγελισμό της Παναγίας μας. Δες το λοιπόν, σαν τιμή στην Παναγία. "
Και απαντώ εγώ:
Η ωμή αυτή εθνικόκαυλη περηφάνια που προκύπτει από την παρέλαση δε μου προκαλείται εμένα. Αν εσένα σου προκαλείται , δικαίωμά σου , δε μπορείς να μιλάς έτσι όμως γενικά για όλους. Η έπαρση της σημαίας τώρα πια δε θα μπορούσε να μου προκαλέσει κάποιου είδους περηφάνια , μόνο σκεπτικισμό για το πόσο βοηθάω την πατρίδα μου σηκώνοντας τη σημαία σε μια ασήμαντη παρελασούλα που περιλαμβάνει, εκτός από σχολεία , ΚΑΠΗ , αθλητικούς συλλόγους της πλάκας και μη , συλλόγους πάσης φύσεως , ιδρύματα και πάει λέγοντας. Ομολογώ , βέβαια, πως ως μικρό 11χρονο , μπολιασμένο με αρκετή δόση εθνικισμού από ΜΜΕ και οικογένεια , κωλοχάρηκα όταν αυτοκληρώθηκα παπαραστάτης στην 6η δημοτικού. Θυμάμαι ποιου είδους περηφάνια ένοιωσα πολύ καλά. Τώρα πλέον , έχοντας συνειδητοποιηθεί σε κάποιο βαθμό και διαθέτοντας μια χ κριτική ικανότητα , μπορώ σίγουρα να εγγυηθώ πως δε θα ένοιωθα την ίδια έξαψη επ'ουδενί. Κατά πάσα πιθανότητα δε θα παρέλαυνα καν.
Δεύτερο πράμα. Για ποια τιμή, για ποιο εαυτό να θυμήσουμε ότι είμαστε; Εκτός του οτι η παρέλαση δεν εξυπηρετεί κανέναν από αυτούς τους σκοπούς, κάτι που δε με απασχολεί , λες βλακείες οσον αφορά τις απειλές. Απειλές ; Πού; Το οτι έρχονται μετανάστες εσύ το καταλογίζεις ως απειλή; Προσωπικά (να , είδες , δε μπαίνω στο τρυπάκι των γενικεύσεων που εύκολα έχεις μπει) θεωρώ την έλευση των μεταναστών διόλου απειλητική προς εμένα και την Ελλάδα. Ποια καθαρότητα εθνικότητας να κρατήσουμε , σοβαρολογείς τώρα; Γιατί, ποιος Έλληνας μπορεί με σιγουριά να πει οτι ειναι απόγονος των Δωριέων, των Ιόνων και των λοιπών ελληνικών φυλών; Μήπως αυτό με την εθνοτική καθαρότητα είναι μούφα; Κι αν δεν είναι , ποιους θα έπρεπε να θεωρήσουμε ως καθαρούς Έλληνες; Θεωρητικά , οι μόνοι καθαροί έλληνες θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι Πελάσγοι και οι Ετεοκρήτες , όλοι οι υπόλοιποι είναι φύλα που κατέβηκαν από το βορρά και εκπολιτίστηκαν. Ποιους να θεωρήσουμε έλληνες λοιπόν; Και πες οτι θεωρούμε έλληνες τα φύλα που κατέβηκαν και εκπολιτίστηκαν. Από το -500 ξέρεις τι αλλαγές έχουν γίνει , τι κατακτητές και λαοί έχουν περάσει; Απαριθμώ μερικούς. Ιλλυριοι , Ρωμαίοι, Μακεδόνες, Πέρσες , Τούρκοι , Άραβες , Αιγύπτιοι, Φράγκοι, Ενετοί, Θράκες , Κέλτες , Σλάβοι, Ρομα. Όλοι τους σε μεγάλους αριθμούς. Είναι δυνατόν (έστω οτι η βλακεία θεωρία περί "καθαρότητας του αίματος" ισχύει) να έχει μείνει μια φυλή καθαρή έπειτα από όλο αυτό το συρφετό;
Και έρχεσαι εσύ τώρα και μου λες οτι θα αλλοιωθούμε από τους μετανάστες. Κολοκύθια, όπως αφομοιώθηκαν ρομα , τουρκοι , σλαβοι κι αρβανίτες , έτσι θα αφομοιωθούν κι αυτοί. Παράδειγμα, η Αθήνα του 1830. Ένα λασποχώρι κατοικούμενο από αλβανόφωνους ρωμιούς. Τι έγινε τώρα; Βλέπεις. Βρες μου αλβανόφωνο εξαιρώντας τους μετανάστες.
Ο ελληνισμός έχει καταφέρει να επιβληθεί έναντι ΟΛΩΝ αυτών που αρίθμησα. Όχι γιατί προστατεύτηκε από παρελάσεις και όπλα, αλλά γιατί από μόνος του επιβλήθηκε λόγω ποιότητας. Δουλειά μας είναι να διατηρήσουμε λοιπόν αυτή την ποιότητα (πράγμα που δεν κάνουμε) και να χέσουμε όπλα, τσαμπουκάδες και μαλακίες (πράγμα που ΔΕΝ κάνουμε).
Και τι σε κάνει να νομίζεις οτι ενας ανοικτόμυαλος νέος (κι όχι η γριά που θα τρέξει να χειροκροτήσει, αυτή δεν κρατάει το μέλλον της χώρας στα χερια της) θα περηφανευτεί βλέποντας ΜΑΘΗΤΙΚΗ παρέλαση;
Εν ολίγοις , περιμένεις από μια παρέλαση να μας κάνει να ανακτήσουμε την περηφάνια μας και να νοιαστούμε για τη χώρα μας ; Προσωπικά , την περηφάνια μου θα την ανακτούσα πιο πολύ , αν αύριο σύσσωμος ο ελληνικός λαός πετούσε κάτω τα μεγάλα κεφάλια , μοίραζε την περιουσία τους , διέλυε τις τράπεζες για να πληρώσει το εθνικό χρέος και ξεκινούσε τα πάντα από το μηδέν , με το δημόσιο τομέα να απασχολεί το 30% των εργαζομένων που έχει τώρα, παρά αμα δω μια παρέλαση με 10 μαθητούδια να παρελαύνουν και μετά να πάω σπίτι και να κωλοχαρώ για κάτι τόσο εφήμερο.
Γενικά , δεν ξέρω τι σε έχει πιάσει τον τελευταίο καιρό (και τη Μαρία , όλως παραδόξως, μια φορά στο μεσεν άρχισε και μου έλεγε κάτι τέτοια , τόσο που πίστεψα αμέσως το απιστεύτως σοφό ρητό "Όποιος σπέρνει φόβο θερίζει οργή" ) με αυτά τα εθνικοκαυλικά, ο πατριωτισμός δεν έχει να κάνει με παρελάσεις και όπλα και τσαμπουκάδες και μίσος για τα γειτονικά κράτη. Και στο e-parea είχες κάνει ένα παρόμοιο σχόλιο και με ανησύχησε κάπως, δεν ξέρω, δε θεωρώ όλο αυτό κατάλληλο πράμα για να παίζεις μαζί του.
Τέλος , θέλω να αναφερθώ στην έννοια του κράτους , του έθνους και του λαού. Κράτος θεωρώ τον πλέον κατάλληλο όρο για να περιγραφεί το όνομα κάθε σύγχρονης κρατικής οντότητας. Έθνος είναι πολύ ουτοπικό και μη ρεαλιστικό. Έθνος σημαίνει κράτος που κατοικείται από μια εθνική ομάδα, πράγμα που δεν υφίσταται πια. Ειδικά για την Ελλάδα, δε μπορείς να πεις κάτι τέτοιο , είμαστε μείγμα πολιτισμών και λαών, καλό ή κακό , πρέπει να το καθορίσουμε οι ίδιοι. Λαός , δε θα πρέπει να υφίσταται κατά τη γνώμη μου. Ο χωρισμός σε λαούς μόνο μίσος και κακία σπέρνει μεταξύ του κόσμου. Όλοι άνθρωποι δεν είμαστε; Για τους επιστήμονες , που είναι η μόνη αξιόπιστη πηγή, είμαστε όλοι homo sapiens sapiens.
Υγ. Χρήσιμο είναι , εκτός του ανοικτού μυαλού , να απαντήσεις σε ανάρτηση , τα σχόλια ειναι δυσανάγνωστα και βαρετά.
Υγ2. Άργησα λίγο , αλλά βρήκα το θάρρος και το χρόνο σήμερα , ώστε να το κάνω.
"Μια χαρά τα λες αλλά στο τελευταίο διαφωνώ ΚΑΘΕΤΩΣ. Καταρχήν στο σχολείο μας μετέχουν στην παρέλαση όποιοι επιθυμούν. Και αν δηλώσεις ότι ΘΕΣ να συμμετέχεις στην παρέλαση, εκεί είναι που ΟΦΕΙΛΕΙΣ να πας. Αλλιώς ξέρω και γω να συμμετέχω μόνο στις πρόβες για να χάσω μάθημα.
Επίσης. Η παρέλαση είναι τιμητική και όποιος πραγματικά το νιώθει(άρα και συμμετέχει στην παρέλαση) νιώθει περήφανος όταν περπατεί φορώντας τα ρούχα που φέρουν τα χρώματα της χώρας μας, της σημαίας μας, και καμαρώνει καθώς τιμάει τα γεγονότα που συμβολικά τα τιμάμε την 25η Μαρτίου. Εσύ ποτέ δεν το ένιωσες, όμως δεν μπορείς να φανταστείς πόση υπερηφάνεια με γέμισε όταν σήκωσα τη σημαία στην παρέλαση στην έκτη δημοτικού. Και φαίνεται ξεχνάς, τη χαρά σου όταν (αυτό)κληρώθηκες παραστάτης τότε.
Είναι τιμή όποιων συμμετέχουν στην παρέλαση. Δεν έχει σημασία ποιον χαιρετάνε από τους πολιτικούς(εδώ που έχουμε φτάσει) άλλα έχει σημασία γιατί ενθαρύννουμε τους συμπατριώτες μας και τους θυμίζουμε ποιοι είμαστε. Γιατί τώρα, βρισκόμαστε σε δύσκολη κατάσταση, καθώς πολιορκούμαστε από παντού, είτε φταίμε, είτε δεν φταίμε, και πρέπει να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε. Το έθνος μας, ο λαός μας, η χώρα μας, η σημαία μας, μας καλεί να της δώσουμε θάρρος όταν απειλείται η εθνικότητά μας από τόσους μετανάστες, όταν απειλείται η γλώσσα μας από εμάς τους ίδιους, όταν χάνουμε την εμπιστοσύνη των άλλων χωρών εξαιτίας δικών μας λαθών. Τώρα είναι που χρειάζεται ο λαός τέτοιες κινήσεις όπως η παρέλαση την ημέρα της εθνικής μας γιορτής.
Δεν χαιρετάμε τους πολιτικάντες, χαιρετάμε την πατρίδα μας. Χαιρετάμε τους γονείς μας που στέκονται υπερήφανοι και καμαρώνουν τα παιδιά τους.
Τέλος, μην ξεχνάς, ότι η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή, καθώς γιορτάζουμε και τον Ευαγγελισμό της Παναγίας μας. Δες το λοιπόν, σαν τιμή στην Παναγία. "
Και απαντώ εγώ:
Η ωμή αυτή εθνικόκαυλη περηφάνια που προκύπτει από την παρέλαση δε μου προκαλείται εμένα. Αν εσένα σου προκαλείται , δικαίωμά σου , δε μπορείς να μιλάς έτσι όμως γενικά για όλους. Η έπαρση της σημαίας τώρα πια δε θα μπορούσε να μου προκαλέσει κάποιου είδους περηφάνια , μόνο σκεπτικισμό για το πόσο βοηθάω την πατρίδα μου σηκώνοντας τη σημαία σε μια ασήμαντη παρελασούλα που περιλαμβάνει, εκτός από σχολεία , ΚΑΠΗ , αθλητικούς συλλόγους της πλάκας και μη , συλλόγους πάσης φύσεως , ιδρύματα και πάει λέγοντας. Ομολογώ , βέβαια, πως ως μικρό 11χρονο , μπολιασμένο με αρκετή δόση εθνικισμού από ΜΜΕ και οικογένεια , κωλοχάρηκα όταν αυτοκληρώθηκα παπαραστάτης στην 6η δημοτικού. Θυμάμαι ποιου είδους περηφάνια ένοιωσα πολύ καλά. Τώρα πλέον , έχοντας συνειδητοποιηθεί σε κάποιο βαθμό και διαθέτοντας μια χ κριτική ικανότητα , μπορώ σίγουρα να εγγυηθώ πως δε θα ένοιωθα την ίδια έξαψη επ'ουδενί. Κατά πάσα πιθανότητα δε θα παρέλαυνα καν.
Δεύτερο πράμα. Για ποια τιμή, για ποιο εαυτό να θυμήσουμε ότι είμαστε; Εκτός του οτι η παρέλαση δεν εξυπηρετεί κανέναν από αυτούς τους σκοπούς, κάτι που δε με απασχολεί , λες βλακείες οσον αφορά τις απειλές. Απειλές ; Πού; Το οτι έρχονται μετανάστες εσύ το καταλογίζεις ως απειλή; Προσωπικά (να , είδες , δε μπαίνω στο τρυπάκι των γενικεύσεων που εύκολα έχεις μπει) θεωρώ την έλευση των μεταναστών διόλου απειλητική προς εμένα και την Ελλάδα. Ποια καθαρότητα εθνικότητας να κρατήσουμε , σοβαρολογείς τώρα; Γιατί, ποιος Έλληνας μπορεί με σιγουριά να πει οτι ειναι απόγονος των Δωριέων, των Ιόνων και των λοιπών ελληνικών φυλών; Μήπως αυτό με την εθνοτική καθαρότητα είναι μούφα; Κι αν δεν είναι , ποιους θα έπρεπε να θεωρήσουμε ως καθαρούς Έλληνες; Θεωρητικά , οι μόνοι καθαροί έλληνες θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι Πελάσγοι και οι Ετεοκρήτες , όλοι οι υπόλοιποι είναι φύλα που κατέβηκαν από το βορρά και εκπολιτίστηκαν. Ποιους να θεωρήσουμε έλληνες λοιπόν; Και πες οτι θεωρούμε έλληνες τα φύλα που κατέβηκαν και εκπολιτίστηκαν. Από το -500 ξέρεις τι αλλαγές έχουν γίνει , τι κατακτητές και λαοί έχουν περάσει; Απαριθμώ μερικούς. Ιλλυριοι , Ρωμαίοι, Μακεδόνες, Πέρσες , Τούρκοι , Άραβες , Αιγύπτιοι, Φράγκοι, Ενετοί, Θράκες , Κέλτες , Σλάβοι, Ρομα. Όλοι τους σε μεγάλους αριθμούς. Είναι δυνατόν (έστω οτι η βλακεία θεωρία περί "καθαρότητας του αίματος" ισχύει) να έχει μείνει μια φυλή καθαρή έπειτα από όλο αυτό το συρφετό;
Και έρχεσαι εσύ τώρα και μου λες οτι θα αλλοιωθούμε από τους μετανάστες. Κολοκύθια, όπως αφομοιώθηκαν ρομα , τουρκοι , σλαβοι κι αρβανίτες , έτσι θα αφομοιωθούν κι αυτοί. Παράδειγμα, η Αθήνα του 1830. Ένα λασποχώρι κατοικούμενο από αλβανόφωνους ρωμιούς. Τι έγινε τώρα; Βλέπεις. Βρες μου αλβανόφωνο εξαιρώντας τους μετανάστες.
Ο ελληνισμός έχει καταφέρει να επιβληθεί έναντι ΟΛΩΝ αυτών που αρίθμησα. Όχι γιατί προστατεύτηκε από παρελάσεις και όπλα, αλλά γιατί από μόνος του επιβλήθηκε λόγω ποιότητας. Δουλειά μας είναι να διατηρήσουμε λοιπόν αυτή την ποιότητα (πράγμα που δεν κάνουμε) και να χέσουμε όπλα, τσαμπουκάδες και μαλακίες (πράγμα που ΔΕΝ κάνουμε).
Και τι σε κάνει να νομίζεις οτι ενας ανοικτόμυαλος νέος (κι όχι η γριά που θα τρέξει να χειροκροτήσει, αυτή δεν κρατάει το μέλλον της χώρας στα χερια της) θα περηφανευτεί βλέποντας ΜΑΘΗΤΙΚΗ παρέλαση;
Εν ολίγοις , περιμένεις από μια παρέλαση να μας κάνει να ανακτήσουμε την περηφάνια μας και να νοιαστούμε για τη χώρα μας ; Προσωπικά , την περηφάνια μου θα την ανακτούσα πιο πολύ , αν αύριο σύσσωμος ο ελληνικός λαός πετούσε κάτω τα μεγάλα κεφάλια , μοίραζε την περιουσία τους , διέλυε τις τράπεζες για να πληρώσει το εθνικό χρέος και ξεκινούσε τα πάντα από το μηδέν , με το δημόσιο τομέα να απασχολεί το 30% των εργαζομένων που έχει τώρα, παρά αμα δω μια παρέλαση με 10 μαθητούδια να παρελαύνουν και μετά να πάω σπίτι και να κωλοχαρώ για κάτι τόσο εφήμερο.
Γενικά , δεν ξέρω τι σε έχει πιάσει τον τελευταίο καιρό (και τη Μαρία , όλως παραδόξως, μια φορά στο μεσεν άρχισε και μου έλεγε κάτι τέτοια , τόσο που πίστεψα αμέσως το απιστεύτως σοφό ρητό "Όποιος σπέρνει φόβο θερίζει οργή" ) με αυτά τα εθνικοκαυλικά, ο πατριωτισμός δεν έχει να κάνει με παρελάσεις και όπλα και τσαμπουκάδες και μίσος για τα γειτονικά κράτη. Και στο e-parea είχες κάνει ένα παρόμοιο σχόλιο και με ανησύχησε κάπως, δεν ξέρω, δε θεωρώ όλο αυτό κατάλληλο πράμα για να παίζεις μαζί του.
Τέλος , θέλω να αναφερθώ στην έννοια του κράτους , του έθνους και του λαού. Κράτος θεωρώ τον πλέον κατάλληλο όρο για να περιγραφεί το όνομα κάθε σύγχρονης κρατικής οντότητας. Έθνος είναι πολύ ουτοπικό και μη ρεαλιστικό. Έθνος σημαίνει κράτος που κατοικείται από μια εθνική ομάδα, πράγμα που δεν υφίσταται πια. Ειδικά για την Ελλάδα, δε μπορείς να πεις κάτι τέτοιο , είμαστε μείγμα πολιτισμών και λαών, καλό ή κακό , πρέπει να το καθορίσουμε οι ίδιοι. Λαός , δε θα πρέπει να υφίσταται κατά τη γνώμη μου. Ο χωρισμός σε λαούς μόνο μίσος και κακία σπέρνει μεταξύ του κόσμου. Όλοι άνθρωποι δεν είμαστε; Για τους επιστήμονες , που είναι η μόνη αξιόπιστη πηγή, είμαστε όλοι homo sapiens sapiens.
Υγ. Χρήσιμο είναι , εκτός του ανοικτού μυαλού , να απαντήσεις σε ανάρτηση , τα σχόλια ειναι δυσανάγνωστα και βαρετά.
Υγ2. Άργησα λίγο , αλλά βρήκα το θάρρος και το χρόνο σήμερα , ώστε να το κάνω.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)