Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

Ο δεκάλογος του κρύου.

1) Γιατί κάθε πρωί ξυπνάω κουκουλωμένος από πάπλωμα και μόλις βγω νοιώθω μια ωραία κρύα αίσθηση.
2) Γιατί ανάβουμε καλοριφέρ που βγάζουν μια ωραία μυρωδιά αχνιστά ζεστού αέρα.
3) Γιατί είναι ηδονή σκέτη να κλείνεις πόρτες και παράθυρα και να δημιουργεις μια φωλια ζεστης στην απεραντοσυνη του κρύου.
4) Γιατί όταν έχει πραγματικό πουτσόκρυο δε νοιώθω τα χέρια μου.
5) Γιατί τα θηλυκά αναγκάζονται να ντύνονται όπως θα έπρεπε να ντύνονται.
6) Γιατί ανάβουμε το τζάκι και καθόμαστε οικογενειακά σαν τους νεάντερταλ γύρω από μια φωτιά.
7) Γιατί κρύο = ευχάριστες μνήμες από γεννήση αδερφού, διαμονή με παππουδογιαγιάδες , παλια χριστούγεννα, μεγάλες χιονιές και άλλα γαμάτα.
8) Γιατί η μυρωδιά της καμινάδας που πλανάται είναι από τις καλύτερες στην πόλη.
9) Γιατί θυμάμαι το χωριό μου, εκεί έχει πάντα κρύο, ακόμα και τον Αύγουστο η κουβέρτα είναι απαραίτητη κάθε μέρα.
10) Γιατί μπορώ να αθληθώ χωρίς να ασθμαίνω , να έχω δύσπνοια και να εξαντλούμαι από το πρώτο σπριντ.


Γι' αυτό μάγκες και για λίγους ακόμα λόγους , η εποχή μεταξύ Νοεμβρίου - Φεβρουαρίου είναι η καλύτερη περίοδος ενός έτους για μένα. Μόλις δω μάρτη στο ημερολόγιο παθαίνω μια αμυδρά ξενέρα, περίεργα πράματα.

Cheers!

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Νταρλαντιρλανταντα

Εισέρχομαι σε μια νέα φάση, πρωτόγνωρη. Βομβαρδισμός εικόνων , (συν)αισθημάτων και λοιπών κολοκυθοκεφτέδων.

ΓΙΑΝΑΔΟΥΜΕΠΩΣΕΧΟΥΝΤΑΠΡΑΜΑΤΑ.

Πολλές μεγάλες αλλαγές τον τελευταίο καιρό. Η πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνω δίνει επιτέλους κάτι καινούριο , κάτι φρέσκο. Η γαμημένη αλλαγή που έψαχνα και περίμενα. Πότε ως τώρα στη ζωή μου δεν έχω εκκρίνει το ίδιο κοκτέηλ ορμονών χαρμολύπης , περιέργειας, περηφάνιας και πίστης στον εαυτό μου.

Μέσα σε ελάχιστες μέρες ανατράπηκαν δεδομένα ετών. 3-4 τουλάχιστον.
Ποτέ μου δεν είχα την ίδια χαρά να συναντώ και να μιλώ με ανθρώπους, ποτέ δεν είχα τόση έλλειψη ενδοιασμών να εκφραστώ.

Γουελ, έχω και κάτι να κοκορεύομαι. Μέσα σε μια αναπάντεχη κατάρρευση αξιών που θεωρούσα σταθερές, κατάφερα όχι μόνο να αντιμετωπίσω το μεγαλύτερο κομμάτι (δε μου το είχα , η αλήθεια είναι , περίμενα να κλαίω σα μυξιάρικο έπειτα από ένα χ διάστημα) αλλά και να βγω μέσα από ένα τούνελ χωρίς φως... με ένα φακό στο χέρι , και τις μπαταρίες του, γεμάτες. Ως επί το πλείστον.

Φάγαμε το γάιδαρο, εξάλλου. Δε θα κολλήσουμε στην ουρά, μπαγασάκο. Ε ;

Διασχίζοντας αυτό το (ν)τούνελ ο μπριζολοποιός χτύπησε φλέβα χρυσού. Ορίστε:

1) Τα πάντα ρει. Μην ακούς τίποτα φίλε αναγνώστη, ό,τι ακούς να το φιλτράρεις απ' τα μάτια.
2) Φίλε αναγνώστη, βγες απο τη μιζέρια , κλείσε το πισί σου, ασχολήσου με κάτι πέρα από το τετριμμένο.
3) Παληκαρά μου, αν καταφέρεις να βρεις και ενα χομπάκι να σε γεμίζει , έκλεισες, είσαι μερακλής.
4) Ζήσε για σένα. Σου ανήκεις 100% και διαλέγεις ό,τι σ' αρέσει , σε εκφράζει. Σε σενα, μονο σε σενα. Κι όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.
5 last but not least) Προς θεού, μη διανοηθείς ποτέ σου να Αυτοϋποεκτιμήσεις τις δυνατότητές σου , ειδικά σε σημεία που θεωρείς τον εαυτό σου ΤΡΟΜΠΑ. Ψάξου. ;)



Καληνύχτα.

Απολαύστε.

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

Φλογέρα.

Έπειτα από τις αγωνιώδεις εκκλήσεις σας και τα επιφωνήματα οίκτου και αγανάκτησης για την προηγούμενή μου ανάρτηση, ακούω τις προσταγές σας και συμφωνώ να ρίξουμε στο ναδήρ το πρεστιζ του παρόντος μπλογκ με την πιο ανατρεπτική , σαχλη και κάφρικη ανάρτηση της ιστορίας του. Προειδοποιούνται άπαντες αναγνώστες για το μηδενικό επίπεδο και την απόλυτα ανεξέλεγκτη ΚΑΦΡΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Πάμε. (για μέγιστη εμπειρία πολιτισμικού σοκ, κάντε κλικ στην εικόνα)



Μπορείτε να γελάσετε και να ξεφορτώσετε τις σάπιες σας ντομάτες στην οθόνη του πισιού σας.



Καλά ξερατά!



Μπριζόλα.

Σας σερβίρεται όπως τη θέλετε.

Άλλοι την προτιμούν ψημμένη και άλλοι ωμή.

Άλλοι απεχθάνονται τις μπριζόλες και προτιμούν τα λουκάνικα.




Μπα σε καλό σας , θα με βάλετε και στο πνεύμα.



Τσάγιας!

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Η τέχνη του μαζοποιείν και κατευθύνειν.

Ζούμε σε μια υπέροχη κοινωνία , με υπέροχους θεσμούς, γαργαλιστικά χαρακτηριστικά και την σκοπίμως ανεπτυγμένη μαζοποίηση του κόσμου να κυριαρχεί πλέον.

Όλα απευθύνονται πλέον σε όλους. Η εξουσία και οι κάτοχοι των μεγάλων κεφαλαίων ξέρουν πολύ καλά αυτό το παιχνίδι. Πλέον απευθύνονται στα πιο ευαίσθητα και επιρρεπή εκ φυσεως άτομα σε μια κοινωνία. Τα παιδιά, και κυρίως, τους εφήβους.

Σήμερα, ο μέσος νέος δε διαφέρει και σε πολλά από έναν άλλο μέσο νέο. Και οι δύο ακολουθούν την ίδια μόδα. Ακολουθούν τα ίδια πρότυπα με τα οποια βομβαρδίζονται κάθε μερα, ανηλεως. Φαε αυτό, αγόρασε εκείνο, γίνε αποδεκτός κάνοντας αυτό, με το ταδε στην κατοχη σου θα σκιζεις πεταλα κλπ. Κλπ. Κλπ.

Και το χειρότερο, αυτή η μαζοποίηση δε στοχεύει μόνο την ισοπέδωση των προσωπικοτήτων , αλλά και στην αγελοποίηση όλων. Την κατεύθυνση των πάντων προς την κατανάλωση.

Σήμερα , ο μέσος άνθρωπος, εχει πολύ καλά κατευθυνθεί, προκειμένου να δίνει χρήματα ακόμα και οταν διασκεδάζει ή περνα κάπως τον ελεύθερό του χρόνο.

Ένας μέσος οικογενειάρχης τη σημερινή εποχή, δουλεύει όλη μέρα για να κερδίζει λεφτά τα οποία θα δώσει πίσω σε αυτούς που τον πλήρωσαν, εμμέσως ή αμέσως.

Για παράδειγμα , ένας εργαζόμενος σε φαστφουνταδικο goody's αμοίβεται με 600 ευρώ. Θα δώσει τα 200 για λογαριασμους κτλ. Τα 400 που θα του μείνουν θα τα δώσει για τροφή, ένδυση, αναψυχή και ξεκούραση. Θα πάρει κρουασάν να φάει, θα παει και σε καμια αλυσιδα φαγαδικων, θα παρει και γαλα , σοκολατα , αλευρι, συσκευασμενο κοτοπουλο. Θα ψωνισει απο μια συγκεκριμενη αλυσιδα σουπερμαρκετ. Θα παει σε ενα εμπορικο κεντρο, θα αγορασει παπουτσια, παντελονια σακακια και δεν ξερω τι αλλο. Θα δει και μια ταινια. Θα φυγει, θα παει σπιτι του ευχαριστημενος που διασκεδασε , ευχαριστημενος θα παει να δουλέψει αποσκοπόντας στο να ξαναεχει λεφτα να κάνει αυτό που έκανε.

Και αυτός ο κύκλος θα επαναλαμβανεται επ' άπειρον.

Και ο κάτοχος και του φαστφουνταδικου και μεγαλου μερους των υπηρεσιων που απολαμβανει ο αλλος ως διασκεδαση αποτελουν ιδιοκτησια και συμφερον ενος.

Πώς σκατά έφτασε η ελλάδα να ακολουθεί κατα τέτοιο τρόπο την αμερικλάνικη αυτή παράδοση;

Με την τηλεόραση!

Αν δεν υπήρχε αυτή, να προβάλει συγκεκριμένα πρότυπα , από το τι φαγί πρεπει να τρώει καθένας, πώς πρέπει να ντύνεται για να είναι αποδεκτός, μέχρι και την ίδια την αποδεκτότητα μέσω του ντυσίματος, η κοινωνία και η οικονομία της χώρας θα ήταν σε πολύ πολύ καλύτερη κατάσταση.

Ο έλλην δε θα ήταν υποχρεωμένος να καταναλώνει από τα γενοφάσκια του.

Αγόραζε έλληνα, σπίτια , αμάξια, οικόπεδα , γκλαμουριές , τζακούζια, πήγαινε διακοπές στα χάη για να το παίξεις κάποιος. Η φύση είναι για τους κακομοίρηδες, αν δεν εχεις μεγαλο σπιτι και τρελη αμαξαρα δεν αξίζεις , αν το κινητό σου δεν φτιαχνει καφέ είσαι κατώτερο ον , αν δεν πας διακοπες στην ελουντα και στη μυκονο ενας χωριατης μη αποδεκτός θα είσαι.

Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται. Το κεφάλαιο σπρώχνει το λαουτζίκο στην κατανάλωση έτσι ώστε να πλουτίζει , του μειώνει το μισθό , ο λαουτζίκος συνηθίζει στην κατανάλωση , τα χρήματα όμως δεν του φτάνουν. Ζητάει δάνειο από το κεφάλαιο, χρεώνεται μέχρι το λαιμό και μετά δουλεύει μια ζωή για να ξεπληρώσει.

Και εν τέλει τι ; Πέρασε από τη γη, κατανάλωσε, πέρασαν χρηματα απο τα χερια του , και έφυγε. Το μόνο που θα άλλαζε στον πλανήτη αν δεν ειχε υπάρξει θα ήταν κατι χιλιαδες ευρω σε διαφορετικα χερια.

Και τα παιδιά του το ίδιο. Και όλη η κατάσταση, διαιωνιζόμενη, να καταπίνει γενιές και γενιές στην απραξία με τις εξαιρέσεις να αποδιώχνονται σαν κατώτερες, άχρηστες.

Όλα αυτά σκόπιμα, για να μεγαλώνει το χάσμα , οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Δουλέψτε ζώα 6 μερες επι 10-12 ώρες. Βγειτε μια μερα ΟΛΟΙ μαζι να ξοδεψετε ο,τι περισσευει στα ΙΔΙΑ ακριβως πραγματα και μετα ολοι μαζι πισω σαν τα μυρμηγκια στη δουλειά.

Κάτω όλοι οι μαριονετες- παντελήδες του συστήματος.

Κλείστε την τηλεόραση και σταματήστε να τους ακούτε.

http://www.youtube.com/watch?v=8G1bwt3czkg



μπριζολοποιός

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Τwelve highlanders and a bagpipe make a rebellion.

Κότες λυράτες , ευθικτα κοριτσόπουλα και καθωσπρεπιστές ενήλικες , μικρομέγαλοι έφηβοι τον πούλο. Η ανάρτηση αυτή ΔΕΝ φτιάχτηκε για σας.



Βρισκόμαστε λοιπόν στην προπροτελευταία τάξη της Β' βάθμιας εκπαίδευσης. Ειμαστε καλα, μας αρέσει πιο πολύ από το γυμνάσιο, το πνεύμα είναι πιο ελεύθερο , πιο ακαδημαϊκό, το ντάντεμα του γυμνασίου σταματησε να ξενερωνει τον κόσμο.

Παρά το όλο κλίμα ευφορίας νοιωθω την υποχρέωση να αναρτήσω τη λίστα που τιτλοφορείται
" ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ". Πάμε όλοι μαζί με κέφι μπρίο και χαρά:

ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ πόσο καλός μαθητής είσαι με μηδαμινό διάβασμα.
ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ πόσο τέλεια πλακώνεις άπαντες.
ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ οι λεξιλογικές γνώσεις που απέκτησες στο φροντιστήριο και μπόλιασες με αυτές τον ηλίθιο , πτωχό, ανευ σημασίας λόγο σου για να μας δειξεις πόσο μπροστά είσαι.
ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ πόσο καλή μπάλα / μπασκετ / ιππασία / μπαντμιντον ξέρεις.
ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ τα λεφτά του μπαμπά σου , τα τρελά υλικά αγαθά σου και η γκλαμουροκενή ζωή σου.
ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ η ποσότητα και η ποιότητα των ακολούθων σου.

Ναι, έλληνα · κοκκόρι · μαθητή/τρια , έχουμε όλοι γραμμένη οποιαδήποτε ψωροπερηφάνεια-περιαυτολογία σου στα άδυτα των παπαριών μας.

Γιατί, my friend, το πόσο είσαι από όλα αυτά δε θα το καθορίζει τα λόγια, μα οι πράξεις σου. Ότι δεν είναι αισθητό ή ορατό ή έστω λογικά αποδεδειγμένο Δεν Υφίσταται.

Και στο τέλος ξερεις τι θα μετρήσει; Η ανθρωπινή σου ποιοτική υπόσταση. Τίποτε άλλο. Οι συνάνθρωποί σου θα σε θυμουνται για το τι άθρωπος υπήρξες, αποκλειστικά και μόνο γι' αυτό.


Ναι μωρ αναγνώστρα μου. Πέρασα κι εγώ από το στάδιο που τώρα Εξυμνώ.

Πάμε σε κάτι πιο ευχάριστο.

Είμαι καλά. Έπειτα από αρκετό καιρό έβαλα ένα πρόγραμμα και το τηρώ με άμεσες συνέπειες στην επίδοσή μου ως μαθητή. Μη φανταστείτε τίποτα το τρελό. Αντί να αναλώνω τη μέρα μου στο χαζεμα όπως πέρσι, την αναλώνω σε πιο ενδιαφέροντα πράματα που γουστάρω. Κιθάρα, διαβασμα που σου δινει την ικανοποιηση οτι δε μενεις αμέτοχος, αρπας την ευκαιρία και αισθάνεσαι οτι , ναι ρε πούστη, εργάστηκες.

Βγαίνω όλως παραδόξως πιο συχνά από πέρσι, αισθάνομαι οτι οι μέρες περνούν όμορφα. Δε μιζεριαζω - βαριεμαι όλη μέρα. Να τι μπορεί να κάνει ενα καλό πρόγραμμα.


Παρακολουθώ από το μπαλκόνι τη βροχή που θα ξεκινήσει μανιωδώς από στιγμή σε στιγμή.

Χαιρετώ.

Επόμενη ανάρτηση = Σιχαμενος Κομφορμισμός.

Ναι, σαν αυτό που αναγκάζονται όλοι οι μαθητές να μπουν για να γράψουν κατι καλό σύμφωνα με τους μίζερους διορθωτές. Τι να κάνουμε, πρέπει κάποτε να μπουμε και σε κανα καλούπι.

Μπριζολοποιός.

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρω τηνε για παιδεία!

Ας βαθμολογήσουμε όλοι μαζί , σε μια ευχάριστη και δημιουργική ατμόσφαιρα ενα πρόλογο σχολικού εγχειριδίου που διδάσκεται ΚΑΙ φέτος!!!!
Πάμε όλοι μαζί!


Η κλίμακα έχει άριστα το 10.

(στο γυμνάσιο) Χάρηκες το πανσοφο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου, όπως αυτό ξεδιπλώθηκε, διαδοχικά, εξελίχθηκε και κορυφώθηκε στον ερχομό του Ιησού Χριστου...... (χμμμ, δεν τα πήγε τόσο καλά εδώ ο συγγραφέας. Επιεικές 3)

Γνωρισαμε τον τριαδικό Θεό, γίναμε παιδιά του και κληρονόμοι του. Η ευτυχία μας θα είναι αιώνια. (εδώ κάτι κατάφερες Άγιε Πατέρα, τώρα ο νεαρός είναι ευτυχισμένος που γνώρισε ό,τι γνώρισε στην εποικοδομητικότατη ώρα των θρησκευτικών στο γυμνάσιο. Έφτασες τη βάση! 5)

Προνόμιό μας ακόμη, είναι που είμαστε μέλη της Εκκλησίας του Χριστού. (σωστός ο παπάς, για φαντάσου να γεννιόμασταν τίποτα εκτρώματα βουδιστές και κακοί βάρβαροι ισλαμιστές. Εύγε παπά! 6)

Όλοι μας αναζητάμε κάτι έξω από την πεζότητα και καθημαερινότητα , ενα χωρο και στιγμες ανατασης , θεασης και ζωης μιας αλλης πραγματικότητας. Είναι αυτά ακριβώς που προσφέρει η Εκκλησία. (βέβαια, αν δεν ηταν η εκκλησία όλοι θα ήμασταν καταθλιμμένα emo έτοιμα να κόψουν φλέβες λόγω απουσίας ποικιλίας από τη ζωή τους. Παπά μου, βελτιώνεσαι. Τσίμπα ένα 8!)

Θα δούμε πως η πιστη και η λατρεια της εκκλησιας ειναι ενα ανεκτίμητο εφόδιο για τη ζωή μας. (εδώ παπά μας τα χάλασες, δεν έβαλες αρκετή σάλτσα. 7 και πολύ σου είναι)

Θα δούμε πως το νόημα και η χαρά της ζωής μας βρίσκεται στην εκκλησία. (Εδώ γαμάτε μου παπά έσκισες πέταλα. Ο άνθρωπος γεννιέται για να εκκλησιάζεται, είσαι σωστός και παίρνεις το 10 μου! )



Πώς με λένε ;
Δε σας αφορά.

Είμαι κριτής βιβλίου θρησκευτικών πάντως, θα δείτε το όνομά μου αν ανοίξετε το βιβλίο θρησκευτικών της Α' λυκείου στη σελίδα 4. Είμαι μέλος της αμερόληπτης επιτροπής , που απαρτίζεται(αποκλειστικά) από επίσης αμερόληπτους θεολόγους. Δουλειά μου είναι να φιλτράρω τη μη προπαγάνδα και να βαθμολογώ την υπάρχουσα.

Ο λόγος;

Δε δύναται σε μια (κατ' όνομα) δημοκρατική δυτική κι ελεύθερη χώρα να υπάρχει κάτοικος που να μην γνωρίζει την καλύτερη και μονη αληθινη θρησκεια του κόσμου. Τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. (φυσικά όχι τον τιποτένιο καθολικό, αυτοί ειναι άπιστοι και ψεύτες) Από την τρίτη δημοτικού οι μαθητές πρέπει να ακούν την αλήθεια.

Απώτερος σκοπός;

Μια ορθόδοξη χριστιανική οικουμένη που θα ακούει τις προσταγες του ηγέτη και θα κάνει τα πάντα για τα πιστεύω της. Προς θεού, μην ακούσω κανέναν να λέει για θρησκείες και όπια των λαών όπως ένας ομοφυλόφιλος αιρετικός διαβολικός μοχθηρός τιποτένιος αντίχρηστος ξεπουλημενος στο βελζεβουλ βρωμιαρης γερμανός έλεγε κάποτε.



Πατρίς θρησκεία οικογένεια!

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

Το τέλος της αρχής.

Καταρχάς χαιρετώ. Έχω να γράψω αρκετό καιρό στο μπλογκ αυτό, λόγω διακοπών αλλά και έλλειψης ερεθισμάτων. Οι διακοπές κύλησαν όμορφα , χαλαρά , ευχάριστα. Μπορώ να πω έπειτα από 1-2 χρόνια οτι πέρασα πραγματικά ωραία. Ηταν άλλωστε μια διακοπή που αναζητούσα γενικότερα.

Η τρίτη γυμνασίου πέρασε πολύ εύκολα και χαλαρά, θα μπορούσα να πω οτι θα την ξαναέκανα ευχαρίστως. Ύστερα όμως σκέφτομαι οτι, εντάξει βρε παιδί μου, καλή η τεμπελιά, αλλά... δεν ξέρω. Θέλω να κάνω κάτι σ' αυτή τη ρημάδα τη ζωή. Και βέβαια, το να αράζω 24/7 δεν ειναι αυτό που θα με οδηγήσει στο στόχο μου. Θα μου πείτε κι εσείς, με το δίκιο σας, "τι νομίζεις ρε μαλάκα, οτι πέρασες κάπου και εξασφαλίστηκες;". Σε αυτό υπάρχουν 2 απαντήσεις που μπορούν να θεωρηθούν σωστές και μια που μπορεί να θεωρηθεί ηλίθια. Η ηλίθια είναι το "ναι". Οι αλλες , πιο αποδεκτές, είναι το "όχι" , και η προέκτασή του σε "όχι, αλλά το να πετύχω κάποιο στόχο είναι ευχάριστο οσο τιποτα, καρποφορο, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την ψυχική-ψυχολογική μου υγεία."

Προσωπικά διαλέγω την τρίτη απάντηση, κι αυτό γιατί προτιμώ να βγω ενας πιο ολοκληρωμενος ανθρωπος και να κανω κατι που εβαλα στοχο και μου αρεσει. Κι ας μη βρω δουλειά, άλλωστε το σημείο στο οποίο προσανατολίζομαι "ταίζεται" κυρίως από απόφοιτους ΤΕΙ, οι απόφοιτοι ΑΕΙ δεν προτιμωνται λογω εξειδίκευσης και υψηλότερων μισθολογικών απαιτήσεων. Εκτός αυτού,στους καιρούς που ζούμε, η εύρεση δουλειάς είναι ούτως ή άλλως δύσκολη.

Όσον αφορά τα χρήματα, όσοι με γνωρίζουν το ξέρουν ήδη. Δε με απασχολούν , αρκεί να έχω ενα πιάτο φαί για μένα και για τα (ενδεχομένως) παιδιά μου. Προτιμώ άφθονες φορές περισσότερο να έχω αναγνώριση μέσω του επαγγέλματός μου και να βγάζω τα προς το ζην παρά να ειμαι άγνωστος και να διαθέτω πλούτο μεγάλο.

Γιατί τα λέω όλα αυτά;


ΠΡΩΤΗ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ.

Όπως ειπε κι ο Τσώρτσιλ.

"It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning."


ΥΓ.
Συγχωρήστε μου την οποια ελλειψη οιστρου. Η αποχή από το γράψιμο και την αναγνωση για ενα μηνα με εκανε ευάλωτο σε λάθη. Τη φόρμα μου, πού θα πάει, θα τη βρω.

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Πολιτικά ορθή ανάρτησις.

Πλησιάζουμε αισίως την Α' Λυκείου. Ας γίνουμε λιγάκι κονφορμιστές κι ας συγγράψουμε μια πολιτικά ορθή ανάρτηση, ως ένδειξη ταπεινοφροσύνης και υποταγής στις υπαγορεύσεις φιλολόγων και σχολικών εγχειριδίων.

Προτείνετε θέματα και δημοσιεύστε τα ως σχόλια κάτω από την ανάρτηση, δε μου ερχεται κάτι επί της παρούσης.








Μπριζόλα.

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

20-7

Οι διακοπές καλώς εξεκίνησαν. Κάθομαι στο λαπτοπ μου, το ημερολόγιο λέει 20/7. Το δωματιο δεν ειναι ευρύχωρο. Το κρεβάτι στέκει στη μέση , ημίδιπλο. Ενα γραφειάκι στα δεξια, δίπλα στην πόρτα. Μπροστά μου, λευκά παράθυρα. Πίσω μου , ντουλάπα. Αριστερά μου, μια πρίζα παλαιου τυπου, με μια εικονα της παναγιας, φωτιζομενη. Το βύσμα της εικόνας έχει αφαιρεθεί και αντικατασταθεί από το τροφοδοτικό του λάπτοπ.

Τζιτζίκια έξω. Η ευωδιά του σοκακιού αναδύεται μέχρι εδώ, στο δεύτερο όροφο. Στον Πλάτανο, μισή ντουζίνα θαμώνων μιλά και γελά. Τιποτα δεν διαταρασσει την ησυχια.

Ένα μηχανάκι περνά.

Νηνεμία.

Ενα εντεκάωρο συνολικά ταξίδι με οδήγησε εδώ, το αιγαίο μας επέτρεψε μετα δυσκολίας τη διέλευση. Παρατηρώντας τα κύμματα κατάλαβα πόσο τιποτένιοι και εύθραυστοι είμαστε.

Σε μια κρίση ανακάλυψης της ανθρωπινης τιποτενιοσύνης , κατάλαβα πως οποιοσδήποτε κι αν έπεφτε σε αυτά τα κύμματα , δε θα ξαναέβγαινε ζωντανός στη στεριά. Ναι, σε αυτά τα κύμματα, τα τόσο κοινά και πανομοιότυπα, τα τόσο ανιαρά από την κουπαστή του πλοίου, τα τόσο κρυφά θανάσιμα για ενα ανθρωπινο μηδαμινο ον εξ επαφής.

Κάτι πρέπει να κάνω με τη μπαταρία του λάπτοπ, τελειώνει σε ενα τέταρτο , πλήρως φορτισμένη.

Όλοι κοιμούνται. Η γιαγιά ειναι ξύπνια, τακτοποιεί. Ο παππούς ξάπλωσε εδώ και ώρα. Τα 86 του χρόνια δεν επιτρέπουν πολλά και συγχωρούν ακόμη λιγότερα. Ο ήχος των πλήκτρων διαπερνά το δεύτερο οροφάκι.

Το μυαλό μου κάνει τούμπες.

Ας κοιμηθώ, ενα νέο απόγευμα ξημερώνει.

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

Execution

4:30. Ο κόσμος ξυπνάει. Μια νταλίκα στην ελαιών ουρλιάζει ξερνώντας αέριο που θα σκοτώσει εμένα και τα παιδιά μου ίσως. Τι διάολο καθομαι και κάνω; Γουέλ, τίποτε. Πίνω χυμό από καλαμάκι, απολαμβάνω την ησυχία και τρωω χρόνο άσκοπα. Το έχω ανάγκη.

Λοιπόν παίδες , μόλις χθες κατάλαβα πως ειναι καρακαλοκαιρι και πως ειναι τερμα καραδιακοπές. Με τα τρεχάματα για το σπίτι στην ανάληψη και τον πανζουρλισμο που αναπόφευκτα προκλήθηκε , ξύπνησα!

Ο καιρός περνά υπέροχα , βγάζω τα απωθημένα όλης της χρονιάς , κανένας φραγμός , κανένα ΣΤΟΠ.

Θα φύγω διακοπές, επιτέλους , θα ξαναπάω και στην Κρήτη, έπειτα απο 2 χρονια! Ανυπομονώ...

Έπειτα, για 3 ολόκληρες μέρες θα συναρμολογούμε έπιπλα και θα φτιάχνουμε ενα σπιτι από το μηδέν! Μετά, ξέγνοιαστες μέρες, θαύμα! Ανυπομονώ λεω!

Προηγείται βέβαια η λέσβος , έχω παππού γιαγιά εκεί, θέλω να τους δω , ποτέ δεν ξερεις τι γινεται, και τους αγαπώ. Το μέρος ειναι πληκτικό, η επανάληψη ειναι και μήτηρ της ανιας, ωστόσο η παρέα θα γαμήσει, το νοιώθω.

Γίνομαι 15. Αναλογίζομαι τι έγινε περσι στα γενεθλια μου και τρομος με πιανει. Θυμαμαι πως ημουνα! Πως έγινα! Αν καθε χρονος προκειται να έρθει έτσι, τρελαίνομαι , μάγκες. Εκτενέστερη αναφορά σε επόμενη ανάρτηση.

Η Ολλανδιάρα έφτασε τελικό. HUP HOLLAND HUP.

Μέσα σ' όλα αυτά, έχω να νταντέψω και τον αχαλίνωτο μαλακισμένο νου μου, νεβερδελες , την παλευω εδω και κατι ωρες.

Μαρία , η λύση σου ειναι καλή. Αλλά ανέφικτη , δε μπορώ να την τηρήσω. :(

Το αναγνωστικό κοινό του μπλογκ , όπως αποδείχθηκε από την ψηφοφορία, είναι ως επί το πλείστον εφηβικό. Χαίρομαι που υπάρχει μια κάποια απήχηση σε άτομα της ηλικίας μου.
Ευχαριστώ άπαντες όσους παρακολουθούν το μπλογκ μου, ειδικά τους 3-4 μεγαλύτερους των 18 που βρίσκουν ανεκτά τα κείμενά μου.

Δεν ειναι ειδήσεις , δεν ειναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι κειμενάκια βγαλμένα από τα ενδότερα της βλαμμένης ψυχικότητάς μου. Καμία παραμόρφωση κατά τη μεταφορά! Ό,τι σκέφτομαι , διαβάζετε. ;)

Καλημέρες, όλα φτιάχνουν. Patience and persistance.